Zittend op de veranda van onze lodge (mooi woord voor verrijdbare bungalow) zie ik hoe de avondzon met zijn laatste licht de hemel kleurt. De overgebleven wolken van een voorbije onweersbui ruimen het veld. Als het avond is, word ik geraakt door wat ik zie en daardoor voel. 

Als het avond is, dan …….

Sinds november 2019 woon ik samen met mijn vrouw in een lodge. Een heuse veranda biedt ons uitzicht op een weids land. Zelfs vanuit de woonkamer hoeven we niet vaak de TV aan te doen. De grote glazen pui biedt genoeg vertier. We voelen ons de koning te rijk op zo’n mooie plek. We voelen ons goed thuis in Putten.

De avonden zijn het mooist. Geen enkele avond is hetzelfde. Elke avond is de lucht anders. Elke avond neemt de zon op een andere manier afscheid van ons. Dan weer waterig, soms plots weg gevlucht, dan weer fel rood, alsof de horizon in brand staat.

Stil is het er ook. Soms hoor je ver weg de hoeven van een dravend paard. Of het geloei van een koe. Nog verder weg blaft een hond. Merels en nachtegalen geven een avondconcert, terwijl wij samen genieten vanuit een luie stoel op onze veranda.

Half achter wolken
zakt een felle rode zon
en knipoogt tot slot

Als het avond is, dan voel ik melancholie 

Nog wat later, als de zon bijna verscholen is achter de horizon, vliegen de laatste zwaluwen nog rond. Speurend en scherend op jacht naar muggen en andere insecten. Geleidelijk aan wordt het stil. Dan komen de gedachten en emoties. Kijken we samen naar het nog jonge seringenboompje en slikken even.

Beertje, onze trouwe viervoeter, onze kleine vrind in mooie en moeilijke tijden, is niet meer. Wat vond hij het altijd fijn om mee te gaan. Mee naar Texel, het strand. Rennend achter meeuwen en schuimvlokken. Troostte je als je verdriet had. Gaf alles wat hij had voor ons. Was dol op het bos. Kon heerlijk tegen je aan liggen.

Nog steeds ruik ik zijn bolletje. Voel ik de pootjes tegen me aan. We missen hem. Het is zo stil. En hoe donkerder de hemel kleurt, des te stiller het wordt. Even slikken we allebei. Kijken elkaar aan en zeggen niets.

‘Zullen we gaan wijnen?’ zeg ik dan. En we genieten samen van een laatste slok. Het wordt weer laat.

Print Friendly, PDF & Email