Gedichtensite en gedachten over de Veluwe, Wadden en nog meer van mees Peet

Categorie: economie

Vandaag: click & collect afhalen in de winkel

Click & collect
Click & collect : afhalen in de winkel, een nieuw systeem in corona tijd. Een uitkomst voor de winkeliers in deze lockdown? Of een niet werkend principe? Zelf heb ik daar sinds kort ook ervaring mee. Bij een plaatselijke bouwmarkt bestelde ik wat ik nodig had. Al snel kreeg ik een mail, dat de volgende dag het door mij bestelde klaar stond. 

“Het wordt tijd dat we een traphekje kopen, zodat onze kleinkinderen niet naar beneden rollen als ze bij ons logeren”, vond mijn vrouw.
“Ik vind het best link, vooral als ze boven wat rond kruipen.”
Even keek ik van mijn krant op en keek mijn vrouw aan. Toen ik haar bezorgde gezicht zag, begreep ik dat het geen onzin was en dat ze zich echt zorgen maakte.

Click & collect afhalen in de winkel

“Ik denk dat ik vanavond even online iets bestel bij de bouwmarkt”, antwoordde ik haar.
De volgende dag ontving ik een mail dat ik een dag later het bestelde kon ophalen.
Die dag ging ik met de auto naar een plaatselijke bouwmarkt. Nadat ik de auto had geparkeerd in de daar voor bestemde vakken, liep ik de ruim opgezette winkel binnen.

Het was er oorverdovend stil. De diverse gangpaden met aan weerszijden stellingen waren per product ingericht. Allerlei producten van automaterialen, tot grote hoeveelheden verf en lijmen stonden keurig gerangschikt op de planken.

Bij de balie werd ik opgewacht door een medewerker met een mondkapje op.
“U moet wel eerst uw handen desinfecteren en een mondkapje opdoen”, sprak ze vriendelijk.
Nadat ik dat gedaan had, vertelde ik waarvoor ik kwam. 

Ze dook achter de balie en kwam prompt tevoorschijn met het in een grote doos verpakte traphekje.
“Kijk”, zei ze en wees daarbij op de sticker van de doos, “dit is de Aros-31, de mercedes onder de traphekjes. De gebruiksaanwijzing zit in de doos. Veel succes ermee”.
Daarbij lachte ze ietwat gemeen.

Click & collect wat nu?

Argeloos als ik was, droeg ik de doos naar de auto en legde hem in de kofferbak.
Thuis aangekomen deponeerde ik de doos in de gang om enkele dagen later het geheel te gaan monteren. Mijn vrouw keek tevreden en wist dat binnenkort weer een gevaarlijke situatie in ons huis verleden tijd zou zijn.

Enkele dagen later, toen ik een vrije dag had, leek het me een goed moment het traphekje te monteren op de overloop.
Vroeger ging ik nogal onvoorbereid te werk. Ik begon dan meestal, nadat alles was uitgepakt, direct aan het monteren om uiteindelijk na enige zelf aangebrachte reparaties tot de conclusie te komen, dat het door mij gemaakte voorwerp niet zo veel leek op datgene wat op de afbeelding stond. Een dure manier van werken, zo bleek maar al te vaak.

Tegenwoordig ga ik voorzichtiger te werk. Allereerst zorg ik dat ik al het nodige gereedschap bij de hand heb en niet constant heen en weer hoef te  lopen en verontschuldigend te zeggen tegen mijn vrouw en kinderen: “Ik ben wat vergeten.”
Ook de monteren zaken pak ik eerst netjes uit. De gebruiksaanwijzing keurig uitgevouwen ernaast.

Zo deed ik dat nu ook. De grote onderdelen werden op volgorde gelegd. De bouwtekening spreidde ik uit op de grond en het zakje met losse en veel kleine onderdeeltjes legde ik soort bij soort, overeenkomstig de bouwtekening.
Er waren vijf soorten schroeven, een bevestigingsmechanisme, pluggen, een sluiting voor het hekje, dopjes en wat moeren en bouten.

Ik mis wat 

Toch klopte er iets niet. En nadat ik alles nog eens gecontroleerd had, bleek er een beugel te ontbreken om het hekje aan de bovenzijde bijeen te houden. Ik keek nog eens in de doos. Nee, daar zat dat zwarte ding eveneens niet in. Bijna moedeloos stortte ik ter aarde. Uiteindelijk pakte ik alles weer netjes in, plakte de doos dicht met plakband en reed weer terug naar de bouwmarkt.

De bedrijfsleider sprak me geruststellend en vriendelijk toe: “Ik kan u niet helpen. U moet eerst online een afspraak maken, Tot ziens!”
Bijna witheet draafde ik met die grote doos weer naar mijn auto. Wat een zooi, dacht ik.
Met m’n smartphone maakte ik een afspraak bij de bouwmarkt. Toen reed ik naar huis.

Ik wilde net de auto uit stappen, toen de telefoon ging.
“U kunt over een kwartier terecht in onze zaak”, hoorde ik aan de andere kant van de lijn. 
Lichtelijk agressief antwoordde ik, dat ik er weer aan kwam. 

 Wat een gedoe

De aldaar aanwezige bedrijfsleider garandeerde me, dat er een nieuw model Aros-31 voor mij besteld werd.
Na een week kreeg ik bericht, dat een nieuw traphekje opgehaald kon worden. 
Zonder te betalen mocht ik dit nieuwe exemplaar meenemen.

Vrolijk reed ik naar huis om als nog het hekje te monteren.
Nu, twee weken later, staat het hekje nog steeds ingepakt in de schuur. Ons huis is nog even onveilig als voorheen, maar tot nu toe heb ik nog geen klachten gehoord. Ja, binnenkort ga ik het hekje bovenaan de trap monteren. Maar eerst ga ik de inhoud van de doos nog eens controleren. Misschien is dat het leed, dat klusser heet in de tijd van Click & collect.

Anderhalve meter samenleving 10 tips

anderhalve meter samenleving

Dankzij de anderhalve meter samenleving die streng geadviseerd wordt door deskundigen en het kabinet, leven we tegenwoordig op sociaal gewenste afstand. Social distancing heet dat deftig. Of gewoon in plat Nederlands: blijf uit de buurt.

Aanleiding en gevolg

De aanleiding van de anderhalve meter samenleving is de uitbraak geweest van het corona virus in februari. Nog onbewust van alle gevaren vierde men in Brabant en Limburg uitbundig carnaval. Anderen deden zich tegoed aan schnaps en chianti in Oostenrijkse en Italiaanse bars in skigebieden. Men nam terug gekomen in Nederland niet alleen leuke herinneringen mee. 

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

Deze website maakt gebruik van cookies. 

View more
Akkoord
Geen cookies