de lekkerste oliebollen koffervolgedichten

Tot vorig jaar bakte ik de heerlijkste oliebollen. Dat was dan natuurlijk met Oudjaar en op Koningsdag. Volgens een oud recept van mijn moeder. Niet op papier, maar gewoon door wat ze me in goed vertrouwen vertelde. Tot vorig jaar ging alles goed. Maar de laatste keer op 31 december ging het helemaal mis. De lekkerste oliebollen bakken: oliebollenregistratie deed me de das om. 

Heerlijke oliebollen van mijn moeder

Mijn schoonzoon kwam op bezoek en zei: “Wat een lekkere oliebollen maak jij. Mag ik het recept?”
Ik antwoordde, dat ik dat gewoon uit mijn hoofd deed, zoals mijn moeder me dat geleerd had.
“Als je nou eens opschrijft wat je er in doet en hoe je ze klaar maakt, dan is dat heel gemakkelijk. Ook voor anderen”, legde hij uit.
Ik vond dat geen gek idee, maar twijfelde wel. Dus maakte ik een soort recept met wat de ingrediënten zijn. Er boven zette ik trots ‘Oliebollenrecept van moeder’.

Toevallig moest ik op 31 december even naar de winkel en vroeg mijn oudste dochter in het beslag te roeren. Maar ze vroeg nadrukkelijk: “Waarmee, hoe en hoelang moet ik in het beslag roeren?”
Dus schreef ik gauw onder het recept precies wat ze moest doen. Er boven schreef ik ‘oliebollen overdracht.

Oliebollen brandvoorschriften

Toevallig kwam de buurman langs. Hij werkte jaren lang bij de brandweer. Hij fronste zijn wenkbrauwen en sprak me vermanend toe: ”Zo te zien heb je lak aan de veiligheidsvoorschriften. Wat doe je als de vlam in de pan slaat? Helemaal als jezelf niet thuis bent?”
Ja, daar had ik nog niet aan gedacht. Dus kocht ik eerst een blusdeken. En liet ik het fornuis checken. Om helemaal zeker te zijn van mezelf volgde ik later nog een EHBO en BHV cursus. Een mooi certificaat prijkte vanaf die dag in mijn keuken.

En zo stond ik ’s middags op Oudejaarsdag eindelijk oliebollen te bakken. Daarbij hield ik me keurig aan alle voorschriften.
Ze waren heerlijk, tenminste dat vond ik zelf. Totdat de overbuurvrouw langs kwam en vond dat ze wel wat luchtiger konden. Toevallig wist ze een cursus voor het bakken van heerlijke oliebollen.

In de weken daarop leerde ik in vijf lessen de heerlijkste bollen bakken. Ik kreeg zelfs een ‘oliebollenbakdiploma’.
Dolgelukkig kwam ik die avond thuis. Ik wist het zeker: mijn oliebollen zullen met oudjaar en Koningsdag niet meer te versmaden zijn.

De lekkerste oliebollen en de oliebollenregistratie

Totdat mijn broer in januari met een soort controlelijst op bezoek kwam. Hij had gehoord dat ik prima oliebollen kon bakken. Hij stelde heel nuchter, waaraan de goede oliebol moest voldoen. Daarbij had hij zich laten leiden door de jaarlijkse AD-oliebollentest. De eisen zijn aldus:

  • de bollen moeten niet te groot en niet te klein zijn
  • van buiten moeten ze bruin zijn en van binnen gaar
  • de temperatuur van de olie moet 180 graden zijn
  • de pan moet een diameter van 25 cm hebben
  • de olie moet plantaardig zijn zonder E-nummers
  • de rozijnen moeten biologisch verantwoord zijn
  • het beslag moet bij 25 graden precies 32 minuten rijzen
  • de afzuigkap moet minimaal 76 cm boven de kookplaat hangen
  • de schoenen, die je draagt, moeten een ruw profiel hebben
  • trek een degelijke schort aan die tevens brandwerend is
  • houdt op een lijst bij, wanneer je de keuken hebt schoongemaakt en waarmee
  • je moet kunnen aangeven, hoe vaak je geroerd hebt in het beslag
  • in elke oliebol moeten evenveel rozijnen zitten
  • tenslotte moet het vetpercentage van elke bol vast gelegd worden

Oliebolleninspectie

Ik dacht, dat hij klaar was. Maar vrolijk ging hij verder: “Je bent ook verplicht om bij deze mensen, hij overhandigde me enkele adressen, te    gaan kijken, hoe zij het doen. We noemen dat oliebollen-consultatie. Daarnaast ben je ook verplicht om een evaluatiegesprek te voeren met iedereen die een oliebol van jou gegeten heeft. Twee keer per jaar krijgt iedereen een rapportage van het oliebollen bakproces. Op die manier kunnen we nieuwe ‘targets’ stellen.”

Mijn broer overhandigde me een stapeltje formulieren om alles volgens de richtlijnen in te kunnen vullen.
Pas toen zag ik zijn speldje op zijn jas met de tekst ‘Oliebolleninspectie’.
“O, ja”, zei hij streng “voordat ik het vergeet, je mag je kinderen niet meer in de keuken laten. Zij hebben geen certificaat.”

Daarna stond hij op om weg te gaan. Bij de deur draaide hij zich om en zei: “Wat ik echt mis, is jouw visie op een goede oliebol. Misschien eens goed om dat in je gezin plenair te bespreken.”

Het werd even groen en geel voor mijn ogen. Ik voelde me niet goed worden.
“Wat een oliebol” dacht ik. Ik wist het zeker: “Ik bak nooit meer oliebollen. Ik koop ze op Oudejaarsdag gewoon bij ‘Crescendo’, het lokale Fanfare corps. Lekker gemakkelijk !” 
De lekkerste oliebollen bakken: oliebollenregistratie, weg ermee!!