Verdriet op de dijk om Tamar uit Marken 

Gisteravond werd ik geraakt door de moeder van Tamar, die in dit voorbije weekend verongelukte op weg naar huis op Marken. De vermoedelijke dader van dit dodelijke ongeluk werd gesmeekt zich te melden. Afschuwelijk voor ouders, familie en nabestaanden.

En wij maar zeuren over mondkapjes en 1,5 meter afstand. Heel veel sterkte voor alle familie en vrienden. Dit gedicht kwam bij mij naar boven:

 

Verdriet op de dijk om Tamar

Ik zie vanaf bovenVerdriet op de dijk Tamar uit Marken
Hoe mijn ouders lijden
Hoe een dader zich verschuilt
En mijn familie huilt
Door een vreselijk ongeluk
Zo maar zonder opzet
Maar t is wel gebeurd
Ben nu een ster
Er wordt zoveel
Om mij getreurd
Maar ik ben nog niet zover
Dat ik rust vind
Want ik blijf voor eeuwig
Mn ouders kind

 

Zoek je steun, of troost misschien vind je die op de pagina ‘Geloof’ gedichten.