Vlieland vuurtorenpad

Vlieland Koffervolgedichten is een subpagina van de Wadden gedichten van mees Peet. Ook Vlieland bezoek ik regelmatig. Als eerste keer in 1967 en 1969. Koffervolgedichten heeft eveneens een Texel pagina en Ameland pagina. Vlieland, het kleine autoloze eiland, is nog steeds de moeite van een trip waard. 

Screenshot 2021-12-09 14.00.24

De Oude Veerdam (copla)

Eens kwamen wij per boot hier aan
beiden tieners vol met plannen
de tijd van Beatles en Stones
Vlieland, ik mis je nu van toen

Een klein stukje paradijs

Op het strand stond ik
te kijken naar
de gouden golven
van de ondergaande zon.

Ik volgde de paden
van de wind
en het stuivende zand
ervoer de ware oneindigheid.

Elke keer verandert dat
weer mijn leven, mijn zijn,
en word ik weer verliefd
op Vlieland, dat kleine paradijs.

Kooispledkid

Daar waar hoge en lage duinen
de zee op afstand houden
groeien cranberries uitbundig
om straks vrucht te dragen
voor mens en dier.
Zo is en blijft Vlieland
de moeite waard
om af te struinen.

Print Friendly, PDF & Email