Voetbal Poëzie mees Peet

Voetbal Poëzie mees Peet: Groen is het gras

Op de pagina Voetbal Poëzie gedichten over Voetbal, bekende voetballers en randzaken. Niet dat voor mij voetbal van levensbelang is, maar het biedt veel stof voor gedichten en gedachten.

Voetbal Poëzie van mees Peet
De Voetbal gedichten staan op volgorde van plaatsing. Veel plezier met het lezen ervan.

Koeman (Copla)

Koeman verlaat ons als trainer
gaat Barca daar renoveren
zodat ze hem eeuwig eren
of wordt Pluisje straks een wener?

Wim Suurbier sneltrein op rechts

Opeens is hij helemaal uitgespeeld
de rechtsback die heel wat had uitgedeeld
een ware sneltrein op de rechterflank
een echte kanjer net als Theo de tank

Snel met de benen en zijn mond
veel humor, want dat is gezond
een mandekker van geweldige klasse
zelfs als de spits van de tegenpartij moest plassen

Suurbier een man met een echt groot hart
speelde lang als tandem met Sjaak Swart
als Snabbel en Babbel grappend met Ruud Krol
ontspannend en gewoon puur voor de lol.

Suurbier kijkt nu naar ons van boven
want Wim kan zich nu een Sky Box veroorloven

Johan Cruijff onsterfelijk

Hoewel hij nu niet meer onder ons is,
zal Cruijff nimmer worden vergeten,
’t is dat ik hem nu al zo node mis,
dat mag je best nu weten.

Vooral zijn uitspraken zijn zo sterk,
dan lijkt het best wel literair werk:
Je moet schieten anders kan je niet scoren,
voordat ik een fout maak, maak ik hem niet.

Je gaat het pas zien als je het door hebt,
Voetbal is simpel: je bent op tijd
of je bent te laat. Ben je te laat,
dan moet je eerder vertrekken.

Zo heeft Johan onze taal verrijkt,
niet altijd logisch, maar vaak al te waar,
’t blijft een voor- of nadeel, hoe je het bekijkt,
Zo is Johan toch onsterfelijk, dat is zo waar.

Ik ween om Johan Cruijff

Ik keek op toen Wilhelmina stierf,
schrok toen Kennedy vermoord werd,
bad toen Maarten Luther King werd gedood.
Ik dacht: waarom schiet men Lennon dood?
 
keek verbijsterd naar de tv om al die doden,
verbaasde me toen Pim Fortuin stierf,
voelde pijn toen Mandela van ons ging.

Ik was boos om al die doden van de MH-17,
schrok om Joost Zwagermans’ sterven,
werd melancholisch door ’t overlijden van Armand.

Maar ik werd stil door de dood van Johan Cruijff,
iemand uit mijn jeugd en volwassenheid,
die iedereen altijd al had willen zijn,
en voel me nu in ’t verleden zo alleen,
geen nummer 14 meer, nu ik ween,
‘k ben een deel van m’n jeugd kwijt

Wondervoetballer Cruijff

Zijn techniek was subliem
zijn inzicht geniaal
beroemd zijn stift
de grootmeester van het voetbal
beheerste het spel perfect
weergaloos in zijn bewegingen
tegenstanders op ’t verkeerde been

Cruijff onnavolgbaar

Balbehandeling fabuleus
onnavolgbare techniek
buitenkantje rechts
uiterst effectief
Johan, nummer 14
een echte goaltjesdief

Print Friendly, PDF & Email