interview met Irma gebarentolkEr worden helaas weinig woorden vuil gemaakt aan de geweldige inbreng van Irma de doventolk van Rutte en De Jong. In vergelijking met die twee grote leiders (lijders) sprak zij meer dan de ontelbare wouwel woorden van dit duo Knabbel en Babbel. Hier het interview met Irma doventolk van Rutte. 

Dus trok ik de stoute schoenen aan, hulde mijn handen in wegwerp handschoenen en verborg mijn gezicht achter een mondkapje. Zo toog ik naar de plaats, waar Irma woonde, een mooi dorp onder de rook van Den Haag. Gelukkig had ik de routeplanner op mijn ontsmette smartphone en kon ik redelijk gemakkelijk haar huis vinden. Een statig huis met een mooie tuin bleek het hare te zijn.

Boven de deur hing een prachtig bord met gouden letters ‘Surdus Muta’. Het leek me latijn, maar wat het betekende zou ik thuis wel opzoeken. Ik trok aan de koperen knop die naast de deur bevestigd was. Ergens in een lange hal klingelde vrolijk een bel. Het duurde even, toen ging de zware voordeur open. En werkelijk, daar stond ze, in levende lijve: Irma vd Sluis. 

Twee vriendelijke ogen keken me aan. Aan de gebaren te zien nodigde ze me uit binnen te komen. Ter begroeting gaf ik haar een elleboogje. Snel trad ik terug, zodat de anderhalve meter in acht werd genomen. Ze leidde me naar een prachtige kamer met in de erker een gezellige zithoek. 

Irma aan het woord

Nadat we elk in een comfortabele fauteuil gingen zitten, stak ik van wal. 
‘Snapte je altijd wel, wat Rutte en De Jonge bedoelden’, sprak ik langzaam, omdat ik dacht dat ze doof was. 
Ze stak haar middelvinger op en antwoordde ‘ben je gek of zo. Ik ben niet doof, maar doe alsof. Ik vertaal wat ik hoor in gebaren, zodat dove mensen zien, wat die twee mafketels zeggen.’

‘Dat gebaar van hamsteren sloeg in als een bom bij de kijkers. Je werd meteen een hit’, ging ik verder. 
‘Nou, dat was niet de bedoeling. Ik had de tekst, zoals altijd, eerder in gezien. En daar stond zoiets van als je teveel koopt dingen die je niet nodig hebt maar graag in huis hebt zodat anderen het niet hebben. Ja, dat vond ik een kul verhaal, vandaar mijn eigen aanpassing’, terwijl ze vrolijk lachte.

Even wachtte ik en nipte van de thee, die ze me voor had gezet.
‘Vond je het leuk om te doen?’vroeg ik.
‘Eigenlijk niet, want ik was vijfde keus, maar ja, wat doe je, als het land in nood is’, gaf ze ruiterlijk toe. ‘Rutte en De Jonge waren na tal van afzeggingen radeloos, redeloos en reddeloos. Toen heb ik maar ja gezegd’.

Minder Irma aan het woord

Maar door haar optreden werd Irma wereldberoemd in heel Nederland. Iedereen liep al snel met haar weg. Meteen ontstond er een run op de opleiding tot Doventolk. Zeker in de tijd van Corona een interessant beroep. 
Ik vroeg Irma, hoe ze dat vond. 
Echt blij was ze er niet mee. Ze vond het een soort hype, die weer over zou waaien. Over een jaar zijn al die fans weer weg. 

‘Bij één van de laatste persconferenties moest je kuchen. Daarna zagen we gewoon minder vaak’, vroeg ik tenslotte. 
Even maakte ze een gebaar met haar vinger en duim, alsof ze wilde schieten.
‘Ja, dat was zo laf van Bassie en Adriaan. Ik kreeg altijd van te voren te horen, dat ik alles in gebaren moest vertalen, wat die twee zolen zeiden. Dus toen Rutte zacht, maar voor mij hoorbaar, kuchte, maakte ik het gebaar van de hoest in mijn vuist’.

Even wachtte ze. Gedreven ging Irma verder. 
‘Na de uitzending werd me verteld door een woordvoerder van Rutte, dat ik niet meer hoefde op te treden bij persconferenties. Gewoon stank voor dank. Zonder mij zouden er nooit zoveel gekeken hebben naar die dappere Dodo’.

Afscheid na interview met Irma doventolk van Rutte

Nog even spraken we over koetjes en kalfjes en wat andere dieren.
Tenslotte nam ik afscheid van Irma. Gaf haar een vuistje en vroeg nog langs mijn neus weg ‘wat zou je aan Rutte willen zeggen?’
Ze fronste haar gezicht en stak toen haar middelvinger omhoog. 
Snel verliet ik het pand en de tuin en keerde huiswaarts. 

Print Friendly, PDF & Email