Gedichten en gedachten over de Veluwe, Wadden en Natuur van Dichter bij de Natuur

Label: anderhalve meter Pagina 1 van 4

Vandaag: click & collect afhalen in de winkel

Click & collect
Click & collect : afhalen in de winkel, een nieuw systeem in corona tijd. Een uitkomst voor de winkeliers in deze lockdown? Of een niet werkend principe? Zelf heb ik daar sinds kort ook ervaring mee. Bij een plaatselijke bouwmarkt bestelde ik wat ik nodig had. Al snel kreeg ik een mail, dat de volgende dag het door mij bestelde klaar stond. 

“Het wordt tijd dat we een traphekje kopen, zodat onze kleinkinderen niet naar beneden rollen als ze bij ons logeren”, vond mijn vrouw.
“Ik vind het best link, vooral als ze boven wat rond kruipen.”
Even keek ik van mijn krant op en keek mijn vrouw aan. Toen ik haar bezorgde gezicht zag, begreep ik dat het geen onzin was en dat ze zich echt zorgen maakte.

Click & collect afhalen in de winkel

“Ik denk dat ik vanavond even online iets bestel bij de bouwmarkt”, antwoordde ik haar.
De volgende dag ontving ik een mail dat ik een dag later het bestelde kon ophalen.
Die dag ging ik met de auto naar een plaatselijke bouwmarkt. Nadat ik de auto had geparkeerd in de daar voor bestemde vakken, liep ik de ruim opgezette winkel binnen.

Het was er oorverdovend stil. De diverse gangpaden met aan weerszijden stellingen waren per product ingericht. Allerlei producten van automaterialen, tot grote hoeveelheden verf en lijmen stonden keurig gerangschikt op de planken.

Bij de balie werd ik opgewacht door een medewerker met een mondkapje op.
“U moet wel eerst uw handen desinfecteren en een mondkapje opdoen”, sprak ze vriendelijk.
Nadat ik dat gedaan had, vertelde ik waarvoor ik kwam. 

Ze dook achter de balie en kwam prompt tevoorschijn met het in een grote doos verpakte traphekje.
“Kijk”, zei ze en wees daarbij op de sticker van de doos, “dit is de Aros-31, de mercedes onder de traphekjes. De gebruiksaanwijzing zit in de doos. Veel succes ermee”.
Daarbij lachte ze ietwat gemeen.

Click & collect wat nu?

Argeloos als ik was, droeg ik de doos naar de auto en legde hem in de kofferbak.
Thuis aangekomen deponeerde ik de doos in de gang om enkele dagen later het geheel te gaan monteren. Mijn vrouw keek tevreden en wist dat binnenkort weer een gevaarlijke situatie in ons huis verleden tijd zou zijn.

Enkele dagen later, toen ik een vrije dag had, leek het me een goed moment het traphekje te monteren op de overloop.
Vroeger ging ik nogal onvoorbereid te werk. Ik begon dan meestal, nadat alles was uitgepakt, direct aan het monteren om uiteindelijk na enige zelf aangebrachte reparaties tot de conclusie te komen, dat het door mij gemaakte voorwerp niet zo veel leek op datgene wat op de afbeelding stond. Een dure manier van werken, zo bleek maar al te vaak.

Tegenwoordig ga ik voorzichtiger te werk. Allereerst zorg ik dat ik al het nodige gereedschap bij de hand heb en niet constant heen en weer hoef te  lopen en verontschuldigend te zeggen tegen mijn vrouw en kinderen: “Ik ben wat vergeten.”
Ook de monteren zaken pak ik eerst netjes uit. De gebruiksaanwijzing keurig uitgevouwen ernaast.

Zo deed ik dat nu ook. De grote onderdelen werden op volgorde gelegd. De bouwtekening spreidde ik uit op de grond en het zakje met losse en veel kleine onderdeeltjes legde ik soort bij soort, overeenkomstig de bouwtekening.
Er waren vijf soorten schroeven, een bevestigingsmechanisme, pluggen, een sluiting voor het hekje, dopjes en wat moeren en bouten.

Ik mis wat 

Toch klopte er iets niet. En nadat ik alles nog eens gecontroleerd had, bleek er een beugel te ontbreken om het hekje aan de bovenzijde bijeen te houden. Ik keek nog eens in de doos. Nee, daar zat dat zwarte ding eveneens niet in. Bijna moedeloos stortte ik ter aarde. Uiteindelijk pakte ik alles weer netjes in, plakte de doos dicht met plakband en reed weer terug naar de bouwmarkt.

De bedrijfsleider sprak me geruststellend en vriendelijk toe: “Ik kan u niet helpen. U moet eerst online een afspraak maken, Tot ziens!”
Bijna witheet draafde ik met die grote doos weer naar mijn auto. Wat een zooi, dacht ik.
Met m’n smartphone maakte ik een afspraak bij de bouwmarkt. Toen reed ik naar huis.

Ik wilde net de auto uit stappen, toen de telefoon ging.
“U kunt over een kwartier terecht in onze zaak”, hoorde ik aan de andere kant van de lijn. 
Lichtelijk agressief antwoordde ik, dat ik er weer aan kwam. 

 Wat een gedoe

De aldaar aanwezige bedrijfsleider garandeerde me, dat er een nieuw model Aros-31 voor mij besteld werd.
Na een week kreeg ik bericht, dat een nieuw traphekje opgehaald kon worden. 
Zonder te betalen mocht ik dit nieuwe exemplaar meenemen.

Vrolijk reed ik naar huis om als nog het hekje te monteren.
Nu, twee weken later, staat het hekje nog steeds ingepakt in de schuur. Ons huis is nog even onveilig als voorheen, maar tot nu toe heb ik nog geen klachten gehoord. Ja, binnenkort ga ik het hekje bovenaan de trap monteren. Maar eerst ga ik de inhoud van de doos nog eens controleren. Misschien is dat het leed, dat klusser heet in de tijd van Click & collect.

Het jaar van corona: 2020

Het jaar van corona: 2020
Gelukkig zijn we aangeland in een nieuw jaar. Het jaar 2021 zal anders zijn dan vorig jaar. Het jaar van corona:2020. Waren we vorig jaar in de ban van dit virus. Dit jaar zijn we in de ban van de prikgekte.

Begin vorig jaar, toen de eerste skitoeristen terug kwamen uit Italië, werden vooral in Brabant velen ernstig ziek. Daarna zorgde carnaval voor nog meer zieken. Uiteindelijk bleek een gevaarlijk virus uit Wuhan de boosdoener.
De IC-s stroomden vol en veel mensen overleden helaas. Duizenden mensen bleken ook besmet te zijn en al snel verspreidde het corona zich als een olievlek over ons land. Het jaar van corona: 2020 begon heftig.

Het jaar van corona: 202o in lockdown

In maart ging ons land in een intelligente lockdown. Het kabinet schakelde het RIVM in en Jaap van Dissel werd een beroemdheid. Irma Sluis werd al snel nog beroemder en vooral geliefder bij het volk. Het OMT (Outbreak Management Team) deed zijn intrede. Diederik Gommers en Ernst Kuipers werden ZBN-ers (zeer bekende Nederlanders).

Al snel ging onze taal met corona aan de haal. De anderhalvemeter samenleving deed zijn intrede. Het zorgpersoneel kreeg een zorgapplaus. Het balkonapplaus werd een hit.

Balkoningsdag was een geweldig feest. Sporters gingen in een eigen bubbel. Het bedrijfsleven kenmerkte zich door vooral thuiswerken en de anderhalvemeter economie.

Menig amateur viroloog deed van zich spreken. Viruswaanzin werd omarmd door complotdenkers, Willen Engel en door #ikdoenietmeermee figuren. Tegenwoordig noemen we die wappies.  
Het ellebooghoesten werd de norm en velen hadden last van hoestgene. Terwijl anderen bewust hoestten, zoals coronahoesters en andere coronahufters.

Het jaar van corona: 2020 en zelfisolatie

Al snel volgden coronaboetes. Kuchschermen hingen opeens overal. Mondkapjes werden verplicht. De triage tent kwam bij ziekenhuizen te staan. Personeel ontving een zorgbonus, maar helaas niet iedereen.

Mensen moesten in quarantaine en zelfisolatie. Het samenscholingsverbod voor meer dan 1 persoon werd ingevoerd en verplichte looproutes in winkels en straten werden gerealiseerd. Overal kwam je ontsmettingszuiltjes tegen.

En nu, nu zijn we in het jaar van nieuwe kansen. Het jaar 2021 wordt het jaar van vaccinatie. De GGD’s zijn er klaar voor. Ja echt waar. Niet alleen zijn er teststraten, maar begin dit jaar kon je ook al vaccinatiestraten in het nieuws zien.

Deze week is de eerste Nederlandse ingeënt. Ene Sanne kreeg het vaccin toegediend, alsof ze een wereldster was. Alle nieuwszenders waren er bij.

je moet mij het eerst prikke, de rest kan stikken

En deze week zijn er tal van organisaties die voorrang claimen bij de vaccinaties. Zorgpersoneel, zeker die van de IC-s gaan voor. Maar ook onderwijspersoneel wil voorrang, evenals de politieagenten en de boa’s. Thuiszorgpersoneel eist ook voorrang.
Misschien krijgen we beelden van bestormingen van GGD-kantoren, of vaccinatiestraten. En schreeuwt men “Ik wil eerst, ik heb voorrang, ikke ikke, je moet mij het eerst prikke, de rest kan stikken”.

Tenslotte dit gedicht:

Prikgekte

Ons land is vergeven van fascinatie
over de eerste Nederlandse vaccinatie,
de prikgekte stijgt een ieder naar het hoofd
voor de realiteit lijken we verdoofd.

Het vaccin is nu opeens de redder in de nood,
helaas gaan er nog steeds onnodig mensen dood,
vanwege losse regels en grenzen verleggen,
of geen mondkapje, waar je niets van mag zeggen.

Derhalve is mijn bubbel nog ff een veilige oase,
want niets is zo gek als die vaccinatie-extase.

Moreel verval in Corona tijd

Moreel verval in Corona Tijd
Moreel verval in Corona tijd

Dit jaar staat in het teken van het Moreel verval in Corona Tijd. Kijk naar de anderhalve meter, gedrag van verkeersdeelnemers en mattende figuren en demonstranten. De jeugd heeft geen respect meer voor gezag, overheden en vrijheden zeggen velen. Juist een goede morele opvoeding en houding zijn nodig om de vrijheid met een hoofdletter in stand te houden.

Maar is dat wel zo? Ik vind het gemakkelijk gesteld. Ook anderen zondigen zich aan geweld, agressie en dergelijke. Moreel verval in Corona tijd neemt alleen maar toe. Zeker is het zo, dat verdraagzaamheid en respect naar de ander heel erg belangrijk zijn. Ook moeten we de verantwoordelijkheid nemen om de verworven vrijheden te waarborgen voor nu en voor de toekomst. Maar ligt de oorzaak van het moreel verval wel bij de bevolking? Zeker niet in algemene zin. Altijd zijn  er mensen die het nodig vinden hulpverleners lastig te vallen, conducteurs te slaan en te bedreigen, medescholieren in elkaar slaan, of een sneeuwbal gooiend kind met harde hand te straffen. Is dat dan het bewijs, dat het morele verval veroorzaakt wordt door de bevolking? 

Pagina 1 van 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

Deze website maakt gebruik van cookies. Klik op akkoord als je geen bezwaar hebt. Of kies anders voor geen cookies. Voor de privacy policy zie onder aan deze website in de footer.

View more
Akkoord