Gedichtensite en gedachten over de Veluwe, Wadden en nog meer van mees Peet

Label: samenleving Page 1 of 2

Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in

Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in

Premier Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in. De grote vraag is, of hij kan herstellen, wat hijzelf heeft aangericht. Is hij in staat om alles weer vlot te trekken. Of is alle boosheid en ongenoegen in de Tweede Kamer slechts toneelspel? 

Hopelijk weten we volgende week meer. Dan komen de Kamerleden bijeen om een verkenner/informateur te benoemen. Of Rutte voldoende steun krijgt voor een nieuw kabinet met Rutte als premier, is nog de vraag. 

Nu roepen alle prominenten vanuit de VVD, dat Rutte premier moet worden. Maar niets is zo veranderlijk als de politiek. Dan lijkt het net op voetbal: vandaag heb je nog alle steun, morgen mag je door de zijdeur vertrekken. Dat kan ook met Rutte. We zullen het zien.

Er is veel te doen geweest over Omtzigt. Vanuit heel Nederland kreeg hij veel steun. Logisch. Mensen vertrouwen hem. Hij heeft gevochten samen met Renske Leiten voor de gedupeerden van de heksenjacht door de belastingdienst. Hij is nog populairder geworden hierdoor.

Onderstaand gedicht gaat over de Politiek en leiding geven aan een land:

0001

 

Laten we deze boodschap ter harte nemen. De overheid is er voor ons. Zij heeft de dienende functie voor haar inwoners. Dan kan Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in en zwaar gehavend blijven. De laatste decennia heeft de VVD laten zien onfrisse trucs niet mijden om de macht te krijgen en te houden. 

 

Vandaag: sporten is gezond

vandaag: sporten is gezond

In Vandaag: sporten is gezond een bijzonder verhaal over hoe gezond bewegen is. Juist nu in de corona tijd en de daarmee samenhangende lock down. Of dat nu in de buitenlucht is, of binnen, dat maakt niet uit.  Zelf fiets en wandel ik graag in mijn woonomgeving. Maar anderen zweren bij de sportschool, of pakken de racefiets. 

Vandaag: sporten is gezond

Bij het zien van al die mensen, die lui in parken liggen, dacht ik terug aan mijn oude gymlerares. Zij wist van wanten. Zeker weten, dat ze die slome jongeren aan het bewegen had gekregen. Vandaar dat ik een afspraak had gemaakt voor een bezoek. Precies volgens de corona regels. 

Eindelijk had ik na lang zoeken en de inhoud van een benzinetank het adres van mijn oude gymlerares gevonden. U kent ze vast wel, die leuke nieuwbouwwijken, die zo opvallen door hun straatnamen en hun ingenieus in elkaar gevlochten wegen en straten.

Menigeen zoekt en rijdt zich suf om bezoeken te kunnen afleggen. Regelmatig tref je de slachtoffers van dergelijke stedenbouwkundige ellende jammerlijk langs de kant van de weg aan. Helemaal krom van de stress en soms agressief, als je ze per ongeluk naar de weg vraagt.

Maar gelukkig, ik was er. Op Zonnedauw 14 in de ‘Klapmolenstaete’ woonde mijn gymjuffrouw, Greet Schimmel-Verhoef. Nu alweer 75 jaar.
Tijdens een toevallige ontmoeting bij een supermarkt zagen we elkaar weer. Een afspraak was daar een logisch gevolg van.

Oud vrouwtje op Reebokken

Ik was eindelijk op de 6e verdieping en stond bij haar voordeur. Krachtig drukte ik op de bel en wachtte geduldig tot mij werd open gedaan. Ik hoorde driftige voetstappen in de gang en met een zwaai werd de deur open gedaan. Een ontzettend oud en krom vrouwtje gekleed in een trainingspak en op ‘Reebokken’ stond voor mij en keek me wantrouwend aan door haar brilletje, terwijl ze achteloos een gewicht van 50 kilo in haar rechterhand hield.

“Is mevrouw Schimmel-Verhoef thuis?”, vroeg ik, “Ik heb namelijk een afspraak met haar”.
“Ik zal mijn dochter even roepen, wacht u maar even,” antwoordde ze mij. Ze sprong weer de gang door in de richting van de kamer, daarbij een salto makend die in een circus niet zou misstaan.

Even later vulde een rijzige gestalte de gang. En daar stond dan opeens Greet Schimmel-Verhoef in de deuropening.
“Wat leuk, zeg. Kom binnen, kom binnen”, riep ze joviaal en trok me de gang in. Ik had het idee dat mijn arm opeens wat langer was geworden. In de kamer aangekomen werd ik op een stoel neer geplant.

Ik keek mijn ogen uit. De moeder, die ik eerst ontmoette, schaarde op een turnpaard. Greet zelf nam plaats op een fitnessfiets, begon te trappen en zei: “Doe alsof je thuis bent, wij gaan gewoon door. Dat houdt ons jong. Volgende week wordt mijn moeder al weer honderd. En moet je haar eens zien”. En werkelijk de oude mevrouw Verhoef bewoog zich nu voort via een serie ijzers langs het plafond, gelijk Jane van Tarzan.

Hup met de beentjes ………

Al pratend met haar onder het genot van een kopje brandnetelthee moest ik er ook aan geloven. Eerst moest ik samen met Oma Verhoef enige rek- en strekoefeningen doen, daarna werd me een lopende band aangewezen, waarop ik plaats moest nemen. “Hup met de beentjes”, sprak Greet vrolijk.

“Even dat luie zweet er uit.”
En om haar woorden kracht bij te zetten, gaf ze me een klap op de schouder, waarvoor een normaal iemand aangifte zou doen wegens mishandeling. Ik moest m’n uiterste best doen om de band bij te houden. Na tien minuten mocht ik eraf met de tong bijna op mijn knieën.

Maar pauze werd me niet gegund.
“Hier”, riep Oma en ze gooide me twee gewichten toe. Ik liet ze stuiteren op de grond, vangen leek me te gevaarlijk.
Ik pakte ze op en goochelde er wat mee. Greet liet me zien, wat je met zo’n halter kon doen. Alsof het niets was tilde ze enkele malen achtereen een halter met 150 kg omhoog. Mijn mond viel open van verbazing. En zo ging het maar door.

Diep onder de indruk vroeg ik van alles. Uiteindelijk nam ik afscheid en keerde huiswaarts. Ik voelde na dertig jaar weer de spierpijn en daarvoor hoefde ik niet eens aan haar gymlessen van vroeger te denken.

Avondklok rellen Nederland

Avondklok rellen NederlandDe laatste dagen wordt ons land opgeschrikt door de nu al beruchte avondklok rellen in Nederland. In tal van steden trekken losgeslagen jongeren en ook ouderen door de straten van tal van steden. Een spoor van vernieling achterlatend. Wat is er toch aan de hand in ons land?

Avondklok rellen in Nederland

Op dit moment val je als stad door de mand, als er geen rellen zijn. Zogenaamd als protest tegen de sinds zaterdag ingestelde avondklok.
Maar niets is minder waar. Degenen die deze chaos en ellende veroorzaken zijn geen knip voor de neus waard. Respectloos naar personen en goed laten ze een spoor van vernieling achter. 

Er wordt geplunderd, mensen worden bedreigd en alles gaat in de hens. Op de beelden die ons bereiken, zie je veel hoodies en bontkragen. Wat zijn dat voor figuren?
Ontevreden over hun leven? Bezitten ze een minderwaardigheidscomplex? Of kunnen ze niet goed mee komen op school? Misschien waren ze alleen op school tijdens de vakanties. Maar het kan ook dat  het lachgas al zoveel hersencellen aangetast, dat men geen controle meer heeft over de eigen daden?

Avondklok rellen in Nederland op de TV

De praatprogramma’s staan bol van weer nieuwe deskundigen. De één na de ander schuift aan bij Op1 en Jinek. Waren het in het begin vooral experts op het gebied van virussen en corona, nu zijn het vooral deskundigen op het gebied van jongerenwerk en geweld. Zelf Peter Rel de Vries komt weer opdagen. Die is tegenwoordig niet meer weg te branden van de TV. Volgens mij heeft Peter teveel lachgas ballonnen geïnhaleerd. 

Als je de beelden ziet, dan bekruipt je het gevoel, dat de politie het niet echt meer aan kan. De roep om ondersteuning van het Leger klinkt steeds harder. En zo gek is dat niet. Als de veiligheid in het geding komt van het hele land, dan mag je ook zwaardere middelen gebruiken. 

Ik weet nog goed dat de Mariniers uit Den Helder in no time De Dam hadden schoon geveegd en dat zelfs zonder wapens. Tijdens de MKZ crisis patrouilleerden Legereenheden op de doorgaande wegen en hielden iedereen staande. En wat nu gebeurt is vele malen erger. Wat mij betreft mag Defensie op gepaste wijze de politie ondersteunen. 

Deze beelden lijken op die van de BLM rellen in de VS, of de Kristallnacht in Nazi Duitsland. 
Hoe ver laten wij, laten de overheden dit toe? Het is een schande voor ons land. Shame on you!

Protesteren
Schreeuwen
molesteren

smijten,
gooien wilde extase
van dwazen

branden, breken
bruteske figuren
of notoire, hersenloze holigans?

met welke reden
en welk excuus

Kristallnacht?
respectloos misdragen
aandacht vragen

schaamteloos
en redeloos

wie met vuur speelt
moet zeker op blaren zitten

Vandaag: regen, wind en Nederland in Verzet

Vandaag: regen, wind en verzet
Vandaag: regen, wind en verzet

Vandaag heb ik vooral veel binnen gezeten.
Dit weer noemen velen hondenweer.
Ik zou echter mijn hond niet uitlaten. Dat vind ik sneu voor zo’n dier en voor mijzelf.
Mijn parkiet twittert er lustig op los, terwijl ik achter mijn laptop zit. De hanging baskets waaien mee in het ritme van de wind.
En ik? Ik besteed weer even tijd aan mijn website.

Demonstratie Amsterdam

Dat brengt me opeens bij die demonstranten van afgelopen zondag in Amsterdam.
Raar, nu zie je ze niet, terwijl dit toch een uitgelezen kans zou zijn om te demonstreren en te laten zien dat je lef in je lijf hebt.
Je trotseert zelfs de natuurelementen om op te komen voor je rechten. Want plichten hebben deze mensen niet.

Komend weekend gaat de aanstichter van deze onlusten demonstreren in Eindhoven. Onder het motto ‘we willen onze vrijheid terug’ zorgen ze er echter voor, dat die beperking van onze vrijheid alleen nog maar langer gaat duren.

Kunnen we deze rand figuren niet via Schiphol naar de UK sturen? Schiphol is toch open voor dit land. Ze noemen zich ‘Nederland in Verzet’. Voor mij een onsmakelijke vergelijking met de IIWO. Ging je toen in verzet, dan riskeerde echt je leven.

Ik ben er klaar mee. Ik wil nog steeds mee doen en wil heel graag een prik.

Vandaag: regen, wind en Verzet

In Amsterdam werd het Museumplein bezet
door demonstranten en andere discutabele figuren
onder het mom van ‘Nederland in Verzet’
gelukkig hoefde dat niet lang te duren

Door dergelijk gedrag van onnozel protesteren
moeten we helaas steeds langer in een lockdown verkeren

Derde Groot Dictee der Nederlandse Taal 2020 vanuit Utrecht

Groot Dictee der Nederlandse TaalDit jaar was het weer raak: het Derde Groot Dictee der Nederlandse Taal vanuit de nieuwe bibliotheek te Utrecht. Gerdi Verbeet las dit keer het dictee voor. Helaas zien we dit tumultueuze gebeuren niet meer voor de televisie. Dat is jammer, ja zelfs een taalkundig verlies voor ons land. 

Zelf heb ik ook een keer mee gedaan aan een dergelijk gebeuren. Niet dat ik mezelf had opgegeven. Nee, op aandringen van een aantal collega’s. Het was georganiseerd door de Rotaryclub Veenendaal en nog een aantal gulle gevers, zover je daar van kon spreken. Een groot aantal deelnemers had zich er voor opgegeven. 

Het doel van een dergelijk dictee is, dat de deelnemers foutloos opschrijven wat de voorlezer uitspreekt voor zijn toehoorders. Je zou denken, dat het gaat om taalvaardigheid, maar niets is minder waar: het gaat vooral om een foutloze spelling. Degene met de minste fouten mocht zich de beste speller, of taalpurist van Veenendaal noemen.

Op onverklaarbare wijze en een fles wijn had ik me laten overhalen om mee te doen, een vriendelijke geste van één van mijn oud-collega’s. En daar zat ik dan, te midden van andere gelukkigen, geflankeerd door onze algemeen directeur en drie collega-directeuren.

Groot Dictee der Nederlandse Taal begint

In de hal van de plaatselijke scholengemeenschap voor voortgezet onderwijs, waar het zweet van de pauzerende pubers nog na ‘galmde’, stonden zo’n zeventig leerlingen setjes in strakke rijen geplaatst met in de rechter bovenhoek een nummer geplakt. Op de door passers beschadigde bladen lagen de te beschrijven proefwerkbladen en ballpoint al klaar, uitnodigend voor de steeds zenuwachtiger worden deelnemers. Tenslotte wenste niemand af te gaan.
Een combo produceerde harde jazzmuziek om de deelnemers te vergasten op een warm onthaal. De kruisen en mollen geselden mijn trommelvliezen.

Precies om acht uur werden we gesommeerd onze plaatsen in te nemen. Ik keek eens rond en zag het gemêleerde deelnemersveld: jonge scholieren, mannen in een keurig pak, vrouwen van middelbare leeftijd en pokdalige pubers. Daarna nam ik plaats achter tafeltje nummer 30 en voelde hoe aan de onderkant de kauwgom zich in de voorbije jaren had opgehoopt tot een bijna prehistorische stalagtiet.

Een keurig uitziende man posteerde zich achter de lessenaar en begon met de bril half op zijn neus gewichtig de uitleg van het dictee voor te lezen. Toen er geen vragen bleken te zijn vanuit de deelnemers, stak hij van wal. De zinnen werden in een rustig tempo, bijna overdreven goed gearticuleerd voorgelezen. Soms hakkelend, maar zich dan weer gauw herstellend, overzag hij als een veldheer ‘zijn’ zaal met zwoegende deelnemers.

Spiekende algemeen directeur zoekt steun

De sfeer kreeg steeds meer iets van een belangrijk examen. Zelfs de burgemeester, die voor mij zat, deed zijn uiterste best. Vooral bij moeilijke woorden zag ik zijn rug krommen, alsof hij Alpe d’Huez moest beklimmen.

Slechts het geronk van de koffie- en snoepautomaten verbraken de stilte.
Enkele surveillanten slopen als roofdieren rond het zwoegende deelnemersveld.

Mijn voormalig algemeen directeur probeerde een een-tweetje met mij, zodat hij ook wist hoe je bepaalde moeilijke woorden moest schrijven. Maar ik had geen behoefte aan een sidekick.

Uiteindelijk konden we onze pen neerleggen en vergenoegd of panisch achterover leunen. Even ontstond er nog paniek onder een aantal deelnemers over het woord 55-+. Of was het 55-plusser, of toch vijfenvijftig plusser? Als 63+’er zat ik daar niet meer mee.
Het was een bijzonder verhaal met vooral veel moeilijke woorden. Degene die de meest bizarre, meest ongebruikelijke en meest nutteloze woorden uit het jongste Groene Boekje uit zijn hoofd geleerd had, werd waarschijnlijk de winnaar. Ik was dat in ieder geval niet. En daar was ik niet rouwig om.

Eloquente schoonzoon en gehypete hond

Mijn vrouw hoort me al zeggen: dat ik de geëxalteerde talkshow van Paul en Witteman redelijk waardeer. Of dat haar hapjes van exquise kwaliteit zijn. En mijn kleinzoon zal me waarschijnlijk een schop geven, als ik zeg dat hij eloquent is. Kan ik meteen eens tegen mijn postbode zeggen, dat zij niet zo dedaigneus moet doen en dat zij wat moet doen aan haar peroxide blonde kapsel, want een dergelijke gehypete vertoning kan mijns inziens niet meer voor PostNL. Nee, dan kijk ik liever naar mijn pico bello gestylede Tibetaanse terriër en zeg ik gewoon dat ‘ie braaf is. 

Moreel verval in Corona tijd

Moreel verval in Corona Tijd
Moreel verval in Corona tijd

Dit jaar staat in het teken van het Moreel verval in Corona Tijd. Kijk naar de anderhalve meter, gedrag van verkeersdeelnemers en mattende figuren en demonstranten. De jeugd heeft geen respect meer voor gezag, overheden en vrijheden zeggen velen. Juist een goede morele opvoeding en houding zijn nodig om de vrijheid met een hoofdletter in stand te houden.

Maar is dat wel zo? Ik vind het gemakkelijk gesteld. Ook anderen zondigen zich aan geweld, agressie en dergelijke. Moreel verval in Corona tijd neemt alleen maar toe. Zeker is het zo, dat verdraagzaamheid en respect naar de ander heel erg belangrijk zijn. Ook moeten we de verantwoordelijkheid nemen om de verworven vrijheden te waarborgen voor nu en voor de toekomst. Maar ligt de oorzaak van het moreel verval wel bij de bevolking? Zeker niet in algemene zin. Altijd zijn  er mensen die het nodig vinden hulpverleners lastig te vallen, conducteurs te slaan en te bedreigen, medescholieren in elkaar slaan, of een sneeuwbal gooiend kind met harde hand te straffen. Is dat dan het bewijs, dat het morele verval veroorzaakt wordt door de bevolking? 

Mondkapjesrichtlijn RIVM deugde niet

Mondkapjesrichtlijn RIVMDe Mondkapjesrichtlijn RIVM deugde niet, aldus diverse betrouwbare bronnen. Dit in dienst van de Overheid zijnde Instituut heeft bewust aangegeven, dat medewerkers in de ouderenzorg geen mondmaskers hoefden te dragen. Wat velen al vreesden, wordt nu bewaarheid. Het RIVM gaf deze adviezen, omdat er gewoon een groot te kort was aan mondmaskers.

Mondkapjesrichtlijn RIVM onbetrouwbaar

Het lijkt er op dat het RIVM dit bewust heeft gedaan. Geen extra beschermingsmiddelen voor de ouderenzorg. Terwijl juist daar de meest kwetsbare mensen verblijven. Ook de medewerkers zijn hieraan opgeofferd. Het was volgens Van Dissel niet nodig. Mondmaskers zouden een schijnveiligheid geven. En er was volgens Japio geen enkel wetenschappelijk bewijs, dat het dragen van maskers bij zouden dragen aan de veiligheid van betrokkenen.

Page 1 of 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

Deze website maakt gebruik van cookies. 

View more
Akkoord
Geen cookies