De Kroezeboom

Daar staat hij
al eeuwenlang
de loakboom
op de Fleringer Es

De oude zomereik
staat daar al
zeker ruim 500 jaar
statig en soms treurig

Zijn kroon dik vertakt
van binnen wat hol
verankerd met ijzers
om te blijven bestaan

Biedt schaduw in de zomer
beschutting tegen regen
maar vooral als teken
van gerechtigheid

Mijn Twentse land

Denkend aan Twente
zie ik groene velden
en volle akkers
met wuivend graan
en rijpe rogge
gelegen en beschut
tussen houtwallen
en groen struweel.

Zie ik verzonken
de boerderijen,
verbonden met
zanderige wegen,
knoestige eiken
en statige beuken in gelid,
een kerktoren in de verte,
het geblaf van een hond.

De horizon kust er het land,
lome koeien luieren
in de laatste zon,
komt de avond aan
begeleid door merel gezang,
valt het duister
als een zware deken
over het Twentse land.

Op deze pagina ‘Twente Gedichten’ zullen in de komende tijd meer gedichten verschijnen van mijn hand. 

Print Friendly, PDF & Email