Koffer vol gedichten en verhalen

Gedichtensite en gedachten over de Veluwe, Wadden en nog meer van mees Peet

Stoffige onderwijs geheimen van vijftig jaar geleden

stoffige onderwijs geheimen
Laatst had ik eindelijk eens wat tijd om van alles op te ruimen. Je zult misschien zeggen: “Hoe kan dat nou? Zoveel vrije tijd heb je tegenwoordig als onderwijsgevende toch niet meer.”
Nee, het was ook heel bijzonder. Want ik ben gepensioneerd. Daarom zijn de stoffige onderwijs geheimen van vijftig jaar geleden het vermelden waard

Maar goed. Ik was bij mij thuis de zolder aan het opruimen. Ik stuitte daar op een grote doos met allerlei spullen van zeker vijftig jaar geleden. Er zat van alles is: een oud leerplan (dat in die tijd alleen veranderde, als men een nieuwe methode aanschafte) van slechts 10 pagina’s; een oud schriftje met de gegevens van de teldata; een schrift met verslagen van de teamvergadering (die werd 1 of 2 keer per jaar gehouden); een schrift met de besteding van de gelden voor leer- en verbruiksmiddelen.

Tenslotte vond ik nog een cahier dat blijkbaar was gepromoveerd tot weekagenda. Hierin stond per dag vermeld, wat het hoofd der school zoal deed naast zijn gewone werk als groepsleerkracht.

De werkweek vijftig jaar geleden

Van maandag tot en met zaterdag werd er lesgegeven. Elke dag van 8.30u. tot 11.45u. en van 13.45u. tot 15.30u. ’s Woensdags- en zaterdagmiddag hadden de kinderen vrij. Af en toe kwam er een leverancier met slechts één aktetas aan de deur.
Soms werd er opgebeld. Dan rinkelde de zwarte bakelieten telefoon in de klas van het hoofd. Lesgeven aan zo’n 40 tot 45 leerlingen was normaal.

Orde en netheid stonden hoog in het vaandel. Enkele cactussen en vetplanten trachtten de huiselijkheid in het lokaal te bevorderen.
Eén keer per jaar kwamen de Kinderzegels, Sinterklaas en Piet, de schoolarts en de tandarts. Ook kregen de kinderen eens per jaar een filmvoorstelling op zolder. De ene keer ‘Jantje in Dromenland’, het andere jaar een stoterige film over een als egel uitgedoste marionet.
Het leukste vonden wij, leerlingen, als de films achteruit werden teruggespeeld. Dan gierden we het uit.

De harde realiteit van stoffige onderwijs geheimen

Pleinwacht was er niet. Het team dronk in de pauze gezamenlijk koffie. De meeste leerkrachten rookten voor de klas. Regelmatig mocht een leerling zelfs naar de sigarenboer om een pakje sigaretten te halen voor zijn of haar meester.

’s Zomers werd er op het plein wel eens gevolleybald door het team. Het was niet alleen spannend om te zien, maar ook heel komisch: je meester in een te lange korte broek met daaronder een paar ultra witte benen.
Bij ziekte van een collega werd het hoofd niet geplaagd door vervangingsfondsen, invallijsten, wachtgeldverplichtingen en dergelijke. Nee, de kinderen werden naar huis gestuurd.

“Ik moet jullie iets vervelends vertellen”, sprak het hoofd dan tot de desbetreffende klas.
“Jullie meester is ziek. Dus gaat allen naar huis.”
Een gejuich was meestal het gevolg. En met wat leedvermaak naar de anderen zwermden de leerlingen uit, in groepjes of alleen.

Geen Formatieplan,  Schoolwerkplan of Nascholingsplan. Laat staan een  Strategisch Beleidsplan, of Personeelsbeleidsplan. Functioneringsgesprekken en Beoordelingsgesprekken bestonden helemaal niet. Het personeel werkte gewoon hard.

Werkvergaderingen, commissiebijeenkomsten, werkgroepen en cursussen waren helemaal niet nodig. Onze voorgangers moesten het allemaal alleen doen. Wat wisten ze toch weinig.

Tegenwoordig is alles beter? Vergeet het maar.

Nee, er is veel veranderd. Maar of dat ook tot verbeteringen heeft geleid betwijfel ik. Kijken we naar de essentie van ons werk, dan gaat het maar om één ding: het begeleiden van elk kind in zijn groei naar volwassenheid. Dat vraagt niet om stapels papier, maar om inzicht, liefde en realiteitszin.

Juist de bedrijfsmatige aanpak van het onderwijs is funest voor de leerlingen en leraren. Al het geld, dat opgeslokt wordt door managers, bestuursgebouwen en het middenmanagement kan vele malen beter besteed worden. Namelijk aan de leerlingen zelf en de leraren.  Stoffige onderwijs geheimen van vijftig jaar geleden kunnen je ogen openen.

Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers

Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers

De Matterhorn vormt met zijn 4.478 meter een gigantische uitdaging voor iedere gepassioneerde klimmer. Maar deze recordpoging staat niet op zich zelf. Steeds vaker worden door allerlei mensen, die door hun beperking of bijzondere kenmerken de Eiger, de Mont-Blanc of de Mount Everest beklimmen en de top weten te behalen. In mei van dit jaar zijn er tal van records gebroken op de flanken van deze laatste reus. De Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers. 

Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers

Zo was er de 80-jarige Japanner Yuichiro Miura, die, ondanks zijn hoge leeftijd, deze Topprestatie leverde en onderweg alleen rijst at. Natuurlijk niet alleen, want alles is goed georganiseerd met basiskampen, dragers, hulp onderweg en natuurlijk zeer goede gidsen.
Zo heeft ook de Nepalees Min Sherchan een nieuw record gevestigd, omdat hij een jaar ouder was dan de Japanner.

Maar daar blijft het niet bij. De Indiase Arunima Sinha heeft nu ook de top bereikt. Haar handicap was dat zij maar 1 been had. Daar was ze niet mee geboren, maar twee jaar geleden werd ze tijdens een treinreis overvallen en uit de trein gegooid, zo gaat dat in India. De ongelukkige vrouw moest haar been laten amputeren. En zie, nu beklom ze met 1 been de top van de Mount Everest. Een geweldige prestatie, eentje die er niet om liegt.

En onlangs beklom een Saoedische 25-jarige vrouw Raha Moharrak de top van deze majestueuze berg. Samen met haar kameel Two Donkeys wist ze helemaal boven te komen, waar ze symbolisch een cactus plantte.

Mount Everest? Iedereen kan het

Bijzonder is het natuurlijk wel. Zoveel knappe prestaties in zo’n korte tijd. Je zou bijna denken dat er een soort voetpad is aangelegd naar het Dak van de Aarde, maar nee, het moet toch allemaal maar gedaan worden en wel op eigen kracht. En ’t is zeker geen vierdaagse.

Een Hongkongse beklom de hoogste berg ter wereld in minder dan 26 uur, waarmee ze de snelste vrouw ooit werd. 
Zo hebben zich al weer een aantal mensen aangemeld om in het nieuwe seizoen de Mount Everest met zijn 8850 meter hoge top te beklimmen.

Hendy Keppy uit Mühlhaussen gaat deze zomer de tocht wagen. Hij is blind en doof en dat zal zeker niet zonder gevaar zijn. Zijn blinde geleide hond Heidi gaat mee.

Als alles goed gaat wil Wilfried Moyobobbel uit Kaapstad, die net zo als Bladerunner stalen onderbenen heeft, springend naar de top. Voor de gladheid kan hij er schuursponsjes onder doen.

En Thaksin Shinawatra uit het Thaise Palauk gaat zonder armen de klim tegemoet. Bijtend in het touw zal hij zich omhoog worstelen. Of hij het haalt, dat laat hem eigenlijk koud, het gaat vooral om het meedoen, niet om het winnen. Hij gaat voorafgaand aan zijn vertrek nog wel even naar de tandarts om alles goed vast te laten zetten.

Bergbeklimmers raar volkje

Zelf zie ik dit nog niet zitten. Ik houd het bij de Mount du Amerongen en de K3 van de Posbank.  Dat is me al een uitdaging op zich. Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers. Maar niet voor mij. Lekker belangrijk doen en roepen ‘Kijk mij eens’. 

Als je ziet, wat een troep men achterlaat, dan is dat schandalig. In coronatijd zagen we resultaten van een dagje uit in het Vondelpark en andere openbare ruimtes. Dan kun je wel lekker stoer doen en klimmen, maar neem alstublieft je rotzooi mee. 

 

Blauw groen en een frisse wind

Al fietsend over de Noord Veluwe in de omgeving van Putten trof ik dit mooie beeld aan. Gewoon gratis. Ik kan daar ontzettend van genieten. 

Het was zo maar een doordeweekse dag in mei van dit jaar. Na alle regen begon alles fel groen te kleuren: de bomen, de struiken en de bermen. Geen plant, struik of

Blauw groen en een frisse wind

 boom liet zich onbetuigd. Een lust voor het oog. Maar je moet het wel zien. Een frisse bries liet het jonge blad rustig ritselen. Af en toe kwam ik een fietser tegen en wat wandelaars.

Het beeld trof me. Bijna impressionistisch. Een Van Gogh in de natuur. Zomaar voor mij. 
Af en toe een grijze wolk, als achtergrond van dit schilderij.

Het gaf mij rust. En bovenal ruimte in mijn hoofd. Gedachten gleden weer op hun plaats.

En niemand, die me dat gevoel kon afpakken.

Geen geschreeuw van het Eurovisie Songfestival

Gisteravond bekeek ik vanachter mijn toetsenbord enkele optredens. Zoveel extra toegevoegde elementen, waarvan je bijna horendol werd. De visuele effecten deden pijn aan mijn ogen.

Wat een rust gaat er dan uit van zo’n eenvoudig beeld, als wat ik in het Puttense bos aantrof. Geen brallende Nikki Tutorials, die zichzelf geweldig vindt.

Gewoon wat bomen met fris groen gekleurde bladeren tegen een helder blauwe lucht. De natuurlijke effecten zijn duizendmaal treffender dan wat mensen in zo’n uitzending realiseren. Ik voel me dan rijk en gezegend om zoiets te mogen zien en te fotograferen.

Impressionisme (Copla)

Zomaar fris jong groen blauw en grijs
een beeld als een mooi schilderij
dan is de natuur maagdelijk
mooier dan de mens kan maken

Interesse in gedichten over de Veluwe? Klik dan hier.

Het is tijd voor nieuw leiderschap of gewoon moreel verval

Het is tijd voor nieuw leiderschap

of gewoon moreel verval?

Sinds de toeslagen affaire en de enerverende Kamer verkiezingen van dit jaar horen we alleen nog maar over Nieuw Leiderschap. Het wordt steeds prominent genoemd. Zelfs door Rutte die uiteindelijk verantwoordelijk is voor de ontstane chaos. Sigrid Kaag trad er direct mee naar voren: “het is tijd voor nieuw leiderschap!” Maar eerder verwacht ik nog een moreel verval, dat nog groter wordt.

In de uitslagen van de verkiezingen zie je het niet zo goed: dat de mensen het vertrouwen in de Overheid en de Politiek hebben verloren. Dezelfde politici, die verantwoordelijk zijn voor dat wantrouwen van de bevolking, hebben nu de mond vol van ‘Het is tijd voor nieuw leiderschap’. Mensen moeten weer vertrouwen hebben in de politiek en juist zelf goed moreel handelen. Hoe gek kun je het krijgen? 

Moreel verval alleen voor het volk?

Op Bevrijdingsdag riepen hoge militairen ons op om wat te doen aan ‘ons’ morele verval. De jeugd heeft geen respect meer voor gezag (zie de rellen van dit jaar), overheden en vrijheden. Juist een goede morele opvoeding en houding zijn nodig om de vrijheid met een hoofdletter in stand te houden. Maar is dat wel zo? Ik vind het gemakkelijk gesteld.

Zeker is het zo, dat verdraagzaamheid en respect naar de ander heel erg belangrijk zijn. Ook moeten we de verantwoordelijkheid nemen om de verworven vrijheden te waarborgen voor nu en voor de toekomst. Maar ligt de oorzaak van het moreel verval bij de bevolking?

Echt niet in algemene zin. Zeker er zijn mensen, die het nodig vinden hulpverleners lastig te vallen, conducteurs te slaan en te bedreigen, medescholieren in elkaar slaan, of een sneeuwbal gooiend kind met harde hand te straffen. Maar is dat het bewijs dat het morele verval veroorzaakt wordt door de bevolking?

Goed voorbeeld doet goed volgen

Het is een oude wijsheid dat een goed voorbeeld meestal goed doet volgen. En volgens mij ligt het daar aan. Te vaak worden we geconfronteerd met voorbeelden van moreel verval. Niet begaan door de gewone Nederlander. Veroorzakers zijn politici, bobo’s, bestuurders, ja zelfs ministers en andere bekende Nederlanders in openbare functies. Nee, daar zijn genoeg voorbeelden te noemen:

  • een minister die de Kamer verkeerd voorlicht (is gewoon liegen) en er mee weg komt
  • een premier die van alles belooft (MH17: “De onderste steen moet boven komen.”), maar die beloftes niet na komt
  • een premier die gewoon liegt en bedriegt
  • ministers die bepaalde Kamerleden (Omtzight en Leijten) mond-dood willen maken
  • een koning die een pilsje drinkt met een dictator (Poetin)
  • topbestuurders die in tijden van recessie miljoenen verdienen, terwijl werknemers ontslagen worden
  • gemeenteraadsleden en Kamerleden die financieel bedriegen
  • voetballers die straks om miljoenen voetballen op het WK op het graf van duizenden slaven
  • regeringen die zaken doen met landen die de mensenrechten schenden

En zo zou ik dat lijstje nog langer kunnen maken.

Is er nog toekomst voor nieuw leiderschap?

Het morele verval kan dus alleen maar tegen gehouden worden door de bevolking zelf. Elke Nederlander heeft daar de middelen voor. Maar het zou nog beter zijn, als de mensen die hier boven worden genoemd, eindelijk is stoppen met liegen en bedriegen.

Zelfs na de verkiezingen bleek dat de politici in ons land weinig begrijpen van nieuw leiderschap. De verkenners voor een nieuw kabinet Rutte bleken obscure praktijken er op na te houden. 

En deze week werden tientallen Palestijnse raketten afgevuurd op Ashkelon en andere steden in Israël. Allemaal betaald met geld, wat Sigrid Kaag los wist te peuteren van de EU en ons kabinet. Duur belastinggeld. 

Het is tijd voor nieuw leiderschap is gewoon oude wijn in nieuwe zakken

Nieuw leiderschap bestaat niet, maar is bedacht door handige jongens, die een nieuw product bedacht hebben. Ik spreek liever over goed leiderschap. Dat wordt gekenmerkt door respect voor de ander, openheid en transparantie. Samen verantwoordelijk zijn en voldoende autonomie hebben zijn dan sleutelbegrippen. Daarbij behoren wederzijds vertrouwen en liefde voor je werk. Pas dan ontstaat er Nieuw Leiderschap, of beter Goed Leiderschap.   

Lintjesregen: ere wie ere toe komt

Lintjesregen: ere wie ere toe komt
De laatste tijd is het weer minder goed en nogal kouder geweest dan we gewend zijn in april. Zeker zo rond Koningsdag is er vaak een lekker oranje zonnetje. Af en toe een buitje kan, maar dat blijft dan meestal wel binnen de perken.

Echter dit jaar wordt april gekenmerkt door ongekend lage temperaturen. Alleen deze week hebben we een paar aardige dagen. Maar op Koninsgdag wordt het niet best, naar verwachting veel regen. Lintjesregen: ere wie ere toe komt misschien discutabel.

Geen dorp of stad blijft gespaard van deze neerslag. Hoewel de intensiteit zeker per gemeente verschillend zal zijn,  is de kans op buiigheid dit jaar wel erg groot. En ik doel hier dan vooral op de lintjesregen van dinsdag 27 april. We zouden bijna naar drastische maatregelen grijpen. Hier en daar moet zelfs beperkte dijkbewaking ingeroepen worden.

Lintjesregen: ere wie ere toe komt in corona tijd

Hoewel het KNMI geen waarschuwingen voor dinsdag afgegeven heeft, zal blijken dat de deskundigen zich ernstig hebben vergist. Menig burgemeester ziet zich het water naar de lippen stijgen. Dinsdag 27 april wordt het resultaat breed uitgemeten in de landelijke en regionale pers. Met naam en toenaam worden de nationaal en plaatselijk bekende Nederlanders genoemd met de toevoeging van de aard van het lintje.

Zo werd in Den Haag ene Wolbert Smijtinga (69 jaar) geridderd vanwege zijn inzet voor het buurthuis “De Kliko” , waar hij al zo’n vijftig jaar als vrijwilliger werkzaam is. In Wijk bij Duurstede werd mevrouw Alie Paardekop- Heijkamp geridderd vanwege haar langdurige functie als toiletjuffrouw op de plaatselijke veerpont over de Lek.

Jan Kwabbernoot ontving de versierselen als Ridder in de Orde Oranje Nassau geheel onverwacht. Hij was zelfs niet bij zijn eigen uitreiking. Dit vanwege zijn veertig jarig jubileum bij de fabriek, waar men de versierselen voor de diverse ordes maakt. In Polsbroek ontving het gehele plaatselijke dameskoor “Nut en Genoegen” een ridderorde vanwege het feit dat het koor als enige in Nederland is staat was gebleken geen cd te maken. Zeker een prestatie van formaat.

In Tuitjehorn werd Ate Gratema blij verrast toen hij uit bed gehaald werd om vervolgens naar het Gemeentehuis te worden gebracht waar hij tot ridder werd geslagen in de Oranje Nassau vanwege zijn inzet en betekenis voor de regionale duiven fokvereniging.

Ik mis de echte helden

Toch verbaast mij dit alles wel. Want hoewel er enkele duizenden lintjes werden uitgereikt, mis ik de echte helden. Niet de mensen die veel goeds doen, of wat extra toevoegen aan de eigen omgeving. Nee, ik bedoel dan de ware helden. Mensen die met gevaar voor eigen leven zich hebben ingezet voor anderen. De ene man die het leven redde van een drenkeling, of die twee jongens die een ander kind uit een vijver redden.

Of dat meisje dat ervoor zorgde dat een ruzie die zou uitmonden in zinloos geweld wist te sussen. Of die huisvrouw die zich al meer dan dertig jaar inzet voor haar gezin en zichzelf wegcijfert.

Ik denk dat het tijd wordt dat men duidelijker omschrijft wanneer men een lintje verdient. Zoiets moet alleen gegeven worden aan personen die hun eigen toekomst, welzijn of leven in de waagschaal zetten. Anders verwordt een dergelijke mooie onderscheiding tot een versiersel dat nog minder inhoudt dan een medaille bij de avondvierdaagse, de echte Vierdaagse en Elfstedentocht uitgezonderd. 

Gaan we die laatste kant op, dan lijkt het me handiger om alle pasgeborenen alvast een lintje mee te geven, zodat ze later dit niet meer hoeven te ontvangen. Wat dat betreft zou het voor mij in het vervolg op 26 april wel droger mogen worden: in ieder geval geen regen, maar hier en daar een drupje, maar dan wel op de juiste plaats.

 

Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in

Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in

Premier Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in. De grote vraag is, of hij kan herstellen, wat hijzelf heeft aangericht. Is hij in staat om alles weer vlot te trekken. Of is alle boosheid en ongenoegen in de Tweede Kamer slechts toneelspel? 

Hopelijk weten we volgende week meer. Dan komen de Kamerleden bijeen om een verkenner/informateur te benoemen. Of Rutte voldoende steun krijgt voor een nieuw kabinet met Rutte als premier, is nog de vraag. 

Nu roepen alle prominenten vanuit de VVD, dat Rutte premier moet worden. Maar niets is zo veranderlijk als de politiek. Dan lijkt het net op voetbal: vandaag heb je nog alle steun, morgen mag je door de zijdeur vertrekken. Dat kan ook met Rutte. We zullen het zien.

Er is veel te doen geweest over Omtzigt. Vanuit heel Nederland kreeg hij veel steun. Logisch. Mensen vertrouwen hem. Hij heeft gevochten samen met Renske Leiten voor de gedupeerden van de heksenjacht door de belastingdienst. Hij is nog populairder geworden hierdoor.

Onderstaand gedicht gaat over de Politiek en leiding geven aan een land:

0001

 

Laten we deze boodschap ter harte nemen. De overheid is er voor ons. Zij heeft de dienende functie voor haar inwoners. Dan kan Rutte zwaar gehavend de Paasdagen in en zwaar gehavend blijven. De laatste decennia heeft de VVD laten zien onfrisse trucs niet mijden om de macht te krijgen en te houden. 

 

Verkenners Ollongren en Jorritsma stoppen door foto

Verkenners Ollongren en Jorritsma stoppenOpnieuw hebben de VVD en D66 laten zien dat eerlijkheid niet echt hoog in hun vaandel staat. Dankzij een oplettende fotograaf kon heel Nederland zien wat achterkamertjespolitiek inhoudt. Verkenners Ollongren en Jorritsma stoppen door die foto. Gelukkig maar.

Het is bedroevend gesteld met onze politiek. Integer zijn er slechts weinigen. De meesten heulen mee. Bang om hun blauwe zetel te verliezen. Te bang om bij besluiten en stemmingen hun geweten te laten spreken. Alles maar om de macht te behouden. Pieter Omtzigt is daar nu het slachtoffer van geworden. Mede door een deel van het CDA. Je vraagt je af waar die C nog voor staat.

Hier een copla geschreven donderdag 24 maart, net na het uitlekken van deze onvergeeflijke blunder van de twee Verkenners. Overigens zouden die bij de scouting al sowieso door de mand gevallen zijn:

Gewetenloze politiek

Twee verkenners spelen vuil spel
zonder schaamte op hun gezicht
een deportatie van held Omtzigt
want hij trok te hard aan de bel

Daarom is het nog meer niet te bevatten, dat de VVD en D66 zoveel stemmen hebben gekregen voor hun onfrisse beleid. Als Nederlanders hadden we veel socialer moeten stemmen. Nu krijgen we weer een koekje van eigen deeg. Verdiend dus. 

Ik hoop dat Pieter Omtzigt een nieuwe partij begint, of over stapt naar de SP. Dat lijkt me een prima move. Anderzijds zou het nog beter zijn om nieuwe verkiezingen te houden. De VVD met Rutte blijkt keer op keer goed weg te komen met hun streken. 
De laatste 20 jaar heeft de VVD laten zien, dat men integriteit vaak mist (Demming, Teeven, Opstelten enzovoort).

Rutte, die bij de ramp van MH17 riep ‘de onderste steen komt boven’ en in 2017 iedereen 1000 euro beloofde. En vooral alles weg lacht.

Ik eindig met een citaat dat ook nu nog steeds telt: 

De uit de ondergang van de feodale maatschappij voortgekomen moderne burgerlijke maatschappij heeft de klassentegenstellingen niet opgeheven. Zij heeft slechts nieuwe klassen, nieuwe voorwaarden van onderdrukking, nieuwe vormen van strijd in de plaats van de oude gesteld (Marx)

 

 

Pagina 1 van 7

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

Deze website maakt gebruik van cookies. 

View more
Akkoord
Geen cookies