Het Verscholen Dorp

Een dicht bos,
bijna ondoordringbaar,
een doolhof van grove dennen,
stapels dood kreupelhout,Verscholen Dorp
argeloos neer gelegd,
daar verbleven mensen
jong, oud,
van alles wat.

Alles ruikt naar blad,
naar mos en verse hars
en de glibberige mat van dood blad,
waar de nachten
het ergst zijn,
vrees en eenzaamheid,
als ruige klimop
neer hangen aan de vele takken.

Dat was het Verscholen Dorp,
dicht bij de Pas Op,
ver weg van mens en dorp,
als laatste redding
voor opgejaagde mensen,
tenslotte ontdekt,
verwoest en ontruimd.

Slechts een gedenkteken
langs de kant van de weg
toont het leed van hen,
die vielen door ’t geweld van de bezetter.

Print Friendly, PDF & Email
4 1 stem
Article Rating