Zomervakantie in Heiloo Het was heel bijzonder: deze zomervakantie gingen we niet vier weken naar Nunspeet. Nee, oom Willem en mijn vader hadden een andere bestemming. Het werd dit jaar (1956) een Zomervakantie in Heiloo.

Daar hadden beide vaders een adres gevonden, waar we met twee gezinnen konden verblijven. Best heel uitdagend: vier volwassenen en acht kinderen in divese leeftijden.

Zomervakantie in Heiloo

Oom Willem en mijn vader maakten er altijd een sport van om iets leuks te zoeken voor een zomervakantie. Meestal waren we dan een week of vier op pad. Vaak op de Veluwe. Maar ook in plaatsen zoals Doorn, Driebergen, Hollandse Rading en dus ook Heiloo.

Samen trokken ze dan in het najaar erop uit om een leuk adres te vinden. Het moest dan wel plaats bieden aan vier volwassenen en acht kinderen. Het liefst onder één dak. Als dat niet kon, dan niet te ver van elkaar. Op die manier konden we lekker veel samen plezier maken. 

Het hele jaar woonden wij in Hengelo en de Hagenbeeks in Nunspeet. In die tijd zag je elkaar maar een paar keer per jaar. 

Met de boot naar Amsterdam

Echter was er voor ons één obstakel. De afstand Hengelo – Heiloo was nooit in één dag te doen. Maar daar hadden beide zwagers een oplossing voor bedacht: we fietsten op dag 1 naar Nunspeet; logeerden dan bij grootouders en dergelijke; twee dagen later stapten we op de fiets naar Harderwijk. 

Samen met het gezin van oom Willem fietsten we op dag drie naar Harderwijk. Daar stapten we op de boot, die ons met onze fietsen naar Amsterdam bracht. Vanuit onze hoofdstad was het nog maar een kleine 40 kilometer op de fiets. Een peulenschilletje voor ons. De fietstocht Hengelo-Nunspeet was al 90 kilometer.

Blijkbaar waren die dag meer mensen op dat idee gekomen. Het werd drukker en drukker op de boot. Vooral binnen was het goed vol. Eerst was het vooral gezellig. Toen echter de boot echt op het IJsselmeer was, bleek pas hoe zeeziek men kon worden. Menig passagier kreeg steeds een bleker gezicht. Af en toe rende iemand naar buiten om de vissen te voeren. 

Na ruim twee uur ging er een zucht van verlichting door de aanwezigen. We bereikten de haven van Amsterdam en konden van boord gaan. Onze fietsen werden uitgeladen en het laatste stuk van de reis begon. 

Zomervakantie in Heiloo bijzonder

We hadden wel pech. We moesten vanaf Amsterdam tegen de wind in fietsen. P1050344Dat was best pittig. Mijn nichtje Jeannet en ik hadden geluk. We zaten bij onze vaders achterop in het zitje. Wel ving ik helaas regelmatig een wind op van mijn vader. 

Na een fietstocht van ruim drie uur kwamen we aan bij ons zomerverblijf. Het was een leuk en groot huis in een bosrijke straat in Heiloo. De bewoners vertelden, dat je in koud een kwartier aan zee kon zijn. 

Dat was een bijzonder stel. Toen mijn moeder achteloos een spin plette, sprak de vrouw des huizes ontsteld: “maar wat doet u nu? Dat is een zonde, een levend wezen doden. Ook de spin is van de Here God. “

Mijn moeder keek enigszins geschrokken, stamelde wat verontschuldigingen en zoog daarna wat mieren op met de antieke stofzuiger. De vrouw des huizes liep toen huilend het huis uit. Maar ja, mijn moeder hield van schoon, alles spik en span. 

Naar zee in de zomervakantie

We hadden een paar geweldige weken. ’s Morgens was het vooral kalm aan doen. Dan werd er gewassen, schoon gemaakt en gegeten. ’s Middags trokken we er dan op uit. We maakten fietstochten in de omgeving. Of wandelden in het groene Heiloo. 

Natuurlijk bezochten we de kaasmarkt in Alkmaar. Kaasdragers in witte pakken met rare hoedjes op, die een baar droegen. In looppas werden de kazen gedragen naar de veilingmeester. Toen was dit al een toeristische trekpleister. We genoten ervan. En voor onze vaders helemaal mooi: het was gratis.

Het hoogtepunt was wel, dat we enkele keren naar de zee gingen. De Noordzee, een echte zee met golven en een branding. Zoiets hadden we nog nooit gezien. We vonden het heerlijk. 

P1050353

We dachten, dat we speelden met de golven. Maar het was eerder andersom. De eerste dag was dat gewoon met blote voeten en benen. Het weer liet een duik in het zoute water niet toe.

Maar gelukkig was het ook een keer prachtig weer. Wat hebben we toen genoten. Het zoute water voelde zo lekker en zo goed, dat we er niet genoeg van kregen.

Maar helaas kwam er ook een eind aan deze vakantie. Na drie weken werd alles weer ingepakt. De hutkoffers werden huiswaarts gezonden met Van Gend & Loos. Wij fietsten weer richting Amsterdam. 

Drie dagen later arriveerden wij in Hengelo. Het was een zeer geslaagde vakantie geweest. We verheugden ons nu al weer op wat oom Willem en mijn vader volgend jaar zouden bedenken. Of zou het gewoon weer Nunspeet worden? Ook ontzettend leuk. Het bleef nog enkele manden een verrassing. Zomervakantie in Heiloo, om nooit te vergeten.

Print Friendly, PDF & Email