Mijn uitzicht

Ruim een volle eeuw
sta ik hier stil en statig
op het duin van zand,
kijk ik elke dag uit
over de zee en land.
Zie ik schepen in de verte,
hoor ik mensen kreunen
en toeristen steunen,
die mij beklimmenwadden gedichten Koffervolgedichten
en mij bevoelen
en bekijken met ontzag.
Als de nacht gevallen is
laat ik mijn licht schijnen
over de vele golven,
die steeds komen
en weer verdwijnen,
tot de nieuwe dag.
Ach, als ik zou
kunnen vertellen,
wat ik zie en weet,
over mooi geluk
en vooral ’t vreselijk leed,
dan voel ik de pijn,
in mijn stalen aders
en de trilling in mijn voet,
dan dwalen mijn ogen
en schijnen ze tranend
met een twijfelende gloed
over mijn Ameland
en de eindeloze zee.

Mijmeringen over Ameland

Mijmeringen over Ameland (copla)

Op het strand van mijn Ameland
zie ik de branding van de zee
hoor ik de wind spelen met het zand
neem ik die beelden met me mee

Vuurtoren (tientje)           

Vuurtoren
op Ameland
rood wit gekleurd.
Sta ik hier goed?
Bescherm ik mensen bij vloed?
Waarom zo hoog op dit duin?
Met mijn voeten in het warme zand,
is de zee dan mijn toevlucht of vluchtweg?
Ach, soms baal ik van al dat lange staan
en denk ik, tjonge wat heb ik toch een hondenbaan.

Vuurtoren Ameland mees Peet

Wat Ameland (copla)

Stond met mijn voeten in het zand
zag de golven mij toelachen
rollend op en over elkaar
och, wat houd ik van Ameland

Avondlucht op Ameland

Haast dreigend drijven wolken
gestaag langs de hemel
en door het spiegelende water
van het terug trekkend tij
zalmkleurig verlichten
de laatste zonnestralen
de bijna oneindige horizon
en voel ik het zilte water
dat teder met mn tenen speelt
dan besef ik pas goed
wat Ameland met me doet

Het Oerd (prozagedicht)

Stoer torent de Oerblinkert boven de nederliggende duinen, die schijnbaar achteloos Het Oerd koffervolgedichten
verstrooid hem schragen. Vochtige valleien geven stromend water de ruimte, waar het leven
nog ruimte heeft en lucht. Libellen vliegen traag rond en zwerven van plant naar plant. 
Verborgen tussen riet, veen en helmgras zwerven stormmeeuwen en zilvermeeuwen
rond laag door de lucht. Broeden wulp, tapuit en visdief op hun kostbare eieren.
Slechts af en toe zoekt een eenzame wandelaar zijn weg. Soms opgehouden
door een diepere sleuf met water. Soms soppend door de natte kweldergrond.
Wolken drijven langs blauwe luchten, terwijl de wind speelt met vogels in de lucht.
Puur genot voor wie houdt van deze natuur.

Print Friendly, PDF & Email