Vlieland vuurtorenpad

Vlieland Koffervolgedichten is een subpagina van de Wadden gedichten van mees Peet. Ook Vlieland bezoek ik regelmatig. Als eerste keer in 1967 en 1969. Koffervolgedichten heeft eveneens een Texel pagina en Ameland pagina. Vlieland, het kleine autoloze eiland, is nog steeds de moeite van een trip waard. 

Ik zou daar willen staan

Ik zou daar willen staan
met mijn voeten
op t natte strand

gewoon ruiken
het zilte van de zee

zomaar luisteren
naar de rollende golven

en stil kijken
naar de verre horizon

dansende meeuwen
in een zilver grijs decor

zo zou ik uren willen genieten
van de ingetogen schoonheid
op het vochtige zand

Vliehors (Elfje)

Vliehors
verlaten zand
het hoge Vuurboetsduin
als wapens zwijgen
oorverdovend
stil

Getij koorts (tientje)

avond
een zonsondergang
de eindeloze horizon
zover je ogen reiken
niets, slechts zee met golven
en een zacht ritmisch bruisende branding
de eerste sterren aan de heldere hemel
een aanwakkerende wind,die je haren kamt
een hond in de verte, die luid blaft
zo viert vandaag Vlieland het einde van de dag
verlaat ik het duin en loop zielsgelukkig terug naar huis

Print Friendly, PDF & Email