strand en duin wadden gedichtem

Op de pagina strand en duin wadden gedichten over de scheiding tussen zee en land. De gedichten beschrijven vaak wat ik zie, of voel, als ik op de Wadden ben.
Veel lees- en kijk plezier.

Verstrengeld

Meegevoerd
door de vloed

gedraaid
om deze paal

zo speelt
de natuur ermee

met de rommel
van de mens in de zee

Sporen in het zand

Vandaag ligt het hier
morgen verdwenen

blijft het liggen
achter een verdwaalde schelp

de wind speelt ermee
tekent sporen in het zand

de vloed helpt mee
sloopt het zandkasteel

mensensporen vervagen
wind en zee spannen samen

de wind schrijft altijd
weer sporen in het zand

tekent in duinen
ritmische strepen

zand danst beweegt
ligt dan uitgeteld

ergens anders
maar slechts voor even

Hij liep daar

Hij liep daar langs de golven
speurend naar het strand
met een zware gang krakend zijn laarzen
door de schelpen op het zand

Zijn versleten broek hing losjes
haast deinend beende hij in de wind
zijn wangen grauw van kleur
alsof hij in de schaduw liep

Boven hem werd de grijze lucht
doorboord door enkele zonnestralen
uit een ooghoek zag hij het liggen
oud hout aangespoeld door de zee

Zijn blik verzachtte zienderogen
hij knielde, zijn eeltige handen
raakten het verweerde hout even aan
hij beurde het op en droeg het mee

Hij streek door zijn sluike haar
draaide zich om gewapend met het hout
beklom het duin nog even een dankbare blik
naar de zee die neemt en geeft

Print Friendly, PDF & Email
0 0 aantal stemmen
Article Rating