koffervolgedichten.nl/wadden/zee en golven
In Zee en Golven Wadden gedichten van mees Peet, een ode aan de Wadden.  Met foto’s en tekeningen van eigen hand. Gedichten over wat het oog ziet en het hart raakt. Zee en golven Wadden gedichten bijzonder over emoties en ervaringen.

Aan zee, vroeger (1956)

gewoon in zwart-wit

P1050332even naar de zee
tikkertje doen
met de trage golven

geen dure spullen             
geen luxe strandtent

gewoon een broodje mee
en wat water in een fles

de golven brengen
met de jaren

de herinneringen mee
van een dagje aan zee

Het water van de zee

Het water van de zee
stroomt waar het wil

stroomt waar het gaat
door nieuwe geulen

verandert steeds
kiest zelf zijn weg

gaat schijnbaar vanzelf
dan weer eb, dan weer vloed

vreet bij stormen
stilaan het strand op

werpt schelpen langs
de oneindige vloedlijn

spuugt het vuil uit
door de mens in zee geworpen

eigenwijzer dan de mens
laat de zee zich niet temmen

een zegen, een straf, of wraak
dat is het water van de zee

Zeezicht (tanka)

Traag rollen golven
na een eindeloze reis
het stille strand op
tot zacht rimpelend water
spiegel op het zand

Ik de zee?

Als ik de zee was,
zou ik spelen
spelen met zwemmers,
ze dragen op m’n rug
en zacht laten wiegen
naar het strand terug.

Als ik de zee was,
zou ik stormen,
bulderen met het vuil
en terug spuwen
naar de vervuilers
in hun gezicht.

Als ik de zee was,
zou ik de vissers dragen,
hen helpen met hun vangst
en de donder weren,
hen behoeden voor angst,
hun leven lang.

Als ik de zee was,
daalde ik tot mijn diepste
diepten, om te doorgronden,
Wie ons allen schiep.

Print Friendly, PDF & Email