Veluwe gedichten

In Veluwe gedichten schilder ik met woorden en zinnen om de prachtige natuur weer te geven. Verder heb ik oog voor bekende en onbekende gebeurtenissen. Of het nu gaat over Putten, Nunspeet, de bossen of zandverstuivingen, ik dicht gewoon door. Kijk ook eens naar de Veluwe Verhalen.

Mijn dorp

Daar in de trage mist
tussen bomen en struiken
ligt mijn eigen dorp
een dorp met boeren
burgers en wat buitenlui
het lijkt nog klein
maar groeit gestaag
door toeristen
en arbeidsmigranten

Het heeft een centrum
een paar supermarkten
een gemeentehuis
en wat kerken
een concertgebouw
en een reusachtig plein
met een oude pomp
statige linden
en hobbelige keien

Maar ’t is er stil
weinig mensen op pad
lege gladde straten
en door de mist nogal kil
anderhalve meter
stippen op de stoep
met wat kraaien
in de grijze lucht
met luid geroep

Zo zie ik mijn dorp
in dit bosrijke land
klein en rustig
en daarom zo fijn
een rustoord voor velen
die dat bekoren
saaiheid ten top
voor hen die daar
niet willen zijn

De dag kruipt hier voorbij
nachten zijn er donker
geluid van de enige brommer
in een nabijgelegen straat
toch is het er knus
gezellig overdag
rustiek in de winter
met lichtjes in de lucht
fijn dat ik er wonen mag

Herfst symfonie

Takken zwaaien
door de wind
bladeren zweven
naar het zachte mos

het herfstbos nu
geeft warm geluk
lage zonnestralen
verwarmen nog iets

draden van het web
vangen druppels op
glinsterend in het licht

en wolken jagen
naar het zuiden,
symfonie van de herfst

Stolpersteine in Putten

Slechts best onopvallend
koperkleurige stolpersteine
gelegd op stille plekken
waar eens Joodse mensen
medeburgers van Putten
hadden gewoond,geademd en geleefd

Een waar symbool en monument
voor hen die hun leven verloren
vanwege ras en geloof
de grimmige werkelijkheid
van onderdrukking
en onmenselijke terreur

Opdat we nimmer vergeten
wat er kan gebeuren
als we niet luisteren
en handelen naar ons geweten
dat we mogen struikelen
juist met ons hoofd en ons hart

De tijd voorbij

Hier op deze open plek
tussen sparren en dennen
lijkt de tijd stil te staan
is het voor mij even wennen

De ruimte en daarboven de lucht
ruik ik de hars en de heide
slaak ik tevreden een zucht
geniet ik van dit jaargetijde

Volg ik het kronkelige pad
loop met de natuur aan mijn zij
een groot wonder is deze schat
en is altijd de tijd voorbij

Veluwe in december

Langs zacht huilende bomen
wandelend door het bos
weg gedoken in mijn jas

langs natte struiken
door kleine plassen
waar oud blad in drijft

volg ik het modderige pad
dat mij traag voert
door het sombere bos

hier en daar een vogel
die een droge plek op zoekt
’t is de Veluwe in december