In Twente Gedichten van Pieter van Heiningen: poëzie over mijn geboortegrond. Gedachten, gevoelens en herinneringen aan de plek waar mijn wieg stond. Daar groeide ik op en leerde van alles wat je in het leven nodig hebt. Dat Twente heeft me gevormd.
Twente Gedichten van Pieter van Heiningen
De meest recente staat bovenaan. Een reactie plaatsen? Graag zelfs. Dat kan onderaan de pagina ‘Welkom’.
Twickel
Hier in Twente is soms de tijd
langzaam verdwenen in het niet
Traag weggevloeid met het water
van een heldere kronkelige beek
De golvende donkere akkers
klaar om nieuw zaaigoed te ontvangen
Weg gelekte tijd op de bospaden
tussen hoge rhododendrons
in het rustieke landgoed Twickel
Waar menigeen even vertoeft
te genieten van de aangename rust
om op die manier de tijd te vergeten
Drijvend boven Twente
Ik drijf weg
gewoon vanzelf
zwevend op de wolken
boven de hei
de kale akkers
en toppen van de bomen
zo draagt de wind
mij teder en
rustig met zich mee
zie ik onder mij
het Twentse land
traag verschuiven
droom ik verder
van de schoonheid
die ik voel en zie
Kijkend in de verte
In een stille uithoek
uit het zicht van iedereen
dicht bij de Weerselose weg
werden zij gefusilleerd
twaalf mensen van vlees en bloed
gewone burgers zoals jij en ik
Voor hen geen officieel graf
met een tekst op een steen
geen slotwoord voor hen
maar weggestopt zonder respect
in een diepe bomkrater
bedekt met bebloed donker zand
In de laatste tel van hun leven
terwijl vogels alom floten
dacht menigeen misschien
toen op hen werd geschoten
al Kijkend in de verte
wordt het eeuwig stil in mij
Meer Twente Gedichten op de volgende pagina’s
