Veluwe gedichten

In Veluwe gedichten schilder ik met woorden en zinnen om de prachtige natuur weer te geven. Verder heb ik oog voor bekende en onbekende gebeurtenissen. Of het nu gaat over Putten, Nunspeet, de bossen of zandverstuivingen, ik dicht gewoon door. Kijk ook eens naar de Veluwe Verhalen.

Wat hoor je?

Hier ademt de aarde traag
onder een zon die loom aan de hemel hangt
zand stuift zacht bij elke stap
alsof de tijd zichzelf vertraagt

De heide ligt stil, paars en warm
een deken van zomer over het land
ver weg zoemt een bij zijn lied
ergens kraakt een dennenstam

De lucht trilt boven droge paden
herten zoeken schaduw in het groen
geen haast, geen moeten, geen geluid
slechts het zachte middagdoen

En wij, verloren in dit licht
voelen hoe de warmte alles sust
de Veluwe, in zon gevangen
fluistert samen met de hei: “blijf… en rust”

Wroeten

In het bos
waar de aarde nog niet weet
dat zij aarde heet
liggen open plekken
alsof iemand
onderzoek heeft gedaan
met zijn snuit

Dan ligt het mos
omgekeerd en omgewoeld
wortels kijken naar de lucht
en ik besef weemoedig
zo moet dat voelen
op zoek naar emelten
voor de aarde.

Zwijnen veel in getal
kwamen ’s nachts
zacht en ernstig
met wat gezeur
lazen de grond
met hun neuzen
gelokt door de geur

Ik liep erlangs
en laat het liggen,
want wat open is
wil niet meteen weer dicht

Waar?

In mijn hoofd
en in mijn hart
draag ik
een herinnering
met me mee

Daar ervaar ik
steeds maar weer
hoeveel ik
hunker
naar die natuur

Dat is de Veluwe
de geur
de kleuren
de stilte
tekenen mijn dromen

Zo heb ik
een plek in mijn hart
en print in mijn hoofd
van de Veluwe
een oord voor jou