Geloof gedichten in koffervolgedichten

Geloof hoop en liefde gedichten geven je hopelijk troost en hoop, of versterken je in je geloof. Ze zijn geschreven vanuit mijn persoonlijk christelijk geloof.
De nieuwste gedichten staan op de eerste pagina bovenaan.
Alle fasen van het leven worden wel op een of andere manier beschreven.

Geloof hoop en liefde gedichten

Mijn gedichten gaan over het geloof, hoop en liefde. Maar ook over troost en bemoediging. Vaak ontsproten aan het eigen leven en ervaringen. 
Tip om deze website met christelijke gedichten eens te bezoeken.

Nieuwste geloof gedichten

Geen wijze kan het verklaren

Geen wijze kan het verklaren,
niets Uw Liefde evenaren,
dat U mij mijn twijfel doet vergeten
en ik het zeker mag weten:

Uw Licht mij doet verlangen
om Gods Woord te ontvangen,
laat Uw kracht mij ondersteunen,
op U mag ik bij twijfel leunen.

Mara en Elim

Nog vaak denk ik terug,
peins ik over al die jaren,
waarin verdriet mij overmande,
waarin de pijn ondraaglijk leek,
alsof ik alleen stond in het leven,
alsof ik in Mara was.

Slechts even zag ik de zon,
maar toen ontwaarde ik Uw hand.
Al gauw werd ik weer bevangen,
al snel zag ik niets meer,
dan alleen weer de ellende,
met slechts bitterheid alom.

Toen hoorde ik zacht een stem,
maar heel kort, U noemde toen mijn naam.
Slechts traag begreep ik de waarde,
de zin van dit geheim:
Uw adem verlichtte toen mijn last,
’t leek alsof ik in Elim was.

Heer, leer ons danken

Heer, leer ons danken voor uw zegen,
leer ons danken voor uw hulp,
leer ons danken voor uw gaven,
leer ons leven met elkaar.

Heer, leer ons danken voor ons leven,
leer ons danken voor uw troost,
leer ons danken voor uw liefde,
leer ons omzien naar elkaar.

Heer, leer ons danken voor uw wereld,
leer ons danken voor uw Zoon,
leer ons danken voor uw tekens,
opdat wij ze zullen verstaan!

Leven, waarom?

Soms vraag ik me af wat het leven is,
waar voor het bedoeld is,
waartoe het leidt.
Soms begrijp ik niet de reden van mijn bestaan,
waarheen ik misschien zal moeten gaan,
waarom de wereld lijdt.
Soms voel ik me doof en blind,
voel ik me als een verlaten kind,
dat tegen onrecht strijdt.
Maar dan voel ik toch uw trouwe Hand,
die mij geleidt naar ’t beloofde land,
en me eindelijk bevrijdt

Als ik alleen ben op het strand

Eenzaam staar ik naar de horizon
probeer mijn gedachten te doorgronden
vind niet de woorden die ik zoek
denk terug aan hoe alles begon

Langzaam daalt, bijna ondraaglijk, de zon
de avond legt haar mantel zachtjes neer
terwijl ik de laatste klanken  hoor
luid zingende vogels in een koor

Mijn gedachten vechten een harde strijd
over waarom alles ging zoals het ging
geen tijd voor afscheid of een vaarwel
geen tranen, geen laatste snik, die beklijft

Als deinende schepen over de woeste zee
willen mijn emoties hier vandaan
begrijp ik soms niet de reden van mijn bestaan
maar nemen de stormen van mijn ziel ze mee

Print Friendly, PDF & Email