Bevrijdingsdag 5 mei

Dinsdag jongstleden vierden we éénentachtig jaar bevrijding. Op 4 mei vond de Nationale Herdenking plaats. Onverlaten hadden het Nationale Monument op De Dam besmeurd. Trieste figuren, die tegenwoordig alles kapen om aandacht te krijgen.

Bevrijdingsdag 5 mei: een dag om elk jaar bewust te vieren. Alhoewel ik net na deze vreselijke oorlog geboren werd, speelden angsten en emoties bij mijn familie soms een grote rol. Als het onweerde, maakte mijn moeder ons ‘s nachts wakker. Dan gingen we bij het licht van een kaars in de kelder zitten. Samen wachtten we dan tussen de weckflessen en de Keulse pot met zuurkool tot het onweer over was. In het spaarzame licht zag ik de angst in haar ogen. Later hoorde ik dat mijn ouders het bombardement van Rotterdam ternauwernood hadden overleefd. Die angst is altijd bij haar gebleven.

Mijn opa, tijdens de oorlog rijksveldwachter in Nunspeet, weigerde op bevel van overste Feenstra Joodse landgenoten en verzetsmensen op te pakken. Als dank voor zijn moed werd hij met vijf anderen gearresteerd en vervolgens naar kamp Vught gebracht. Daar ondervond hij de wreedheid van mensen. Als gijzelaar was hij geen dag zijn leven zeker (zie ook ‘Mijn opa, mijn held’). Toen ik groter was en zijn geschiedenis kende, begreep ik waarom hij een stille man was. Als hij pijp rookte, kon hij daar uren van genieten zonder wat te zeggen.

Vrijheid is helemaal niet vanzelfsprekend. Kijk naar de oorlogen, die momenteel woeden. Met alle woorden en indrukken sta je stil bij wat Vrijheid echt is. Als mens blijf je getuige van de wereldgeschiedenis. Dan zie ik met leedwezen de beelden uit diverse steden van ons land. Daar wordt ‘gedemonstreerd’ met een surplus aan geweld. Vrijheid is niet grenzeloos. Vrijheid is bovenal iets wat je niet ziet, maar daarentegen juist voelt in al je vezels. Zijn wij bereid om op te komen voor een ander?

Bevrijdingsdag 5 mei blijft onmisbaar. Vrijheid betekent juist verantwoordelijkheid, ook voor de ander. Dat is lang niet altijd gemakkelijk. Maar zeker de moeite waard, helemaal voor nog eens tachtig jaar vrijheid.