Gedichtensite en gedachten over de Veluwe, Wadden en nog meer van mees Peet

Categorie: blog Pagina 1 van 2

Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers

Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers

De Matterhorn vormt met zijn 4.478 meter een gigantische uitdaging voor iedere gepassioneerde klimmer. Maar deze recordpoging staat niet op zich zelf. Steeds vaker worden door allerlei mensen, die door hun beperking of bijzondere kenmerken de Eiger, de Mont-Blanc of de Mount Everest beklimmen en de top weten te behalen. In mei van dit jaar zijn er tal van records gebroken op de flanken van deze laatste reus. De Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers. 

Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers

Zo was er de 80-jarige Japanner Yuichiro Miura, die, ondanks zijn hoge leeftijd, deze Topprestatie leverde en onderweg alleen rijst at. Natuurlijk niet alleen, want alles is goed georganiseerd met basiskampen, dragers, hulp onderweg en natuurlijk zeer goede gidsen.
Zo heeft ook de Nepalees Min Sherchan een nieuw record gevestigd, omdat hij een jaar ouder was dan de Japanner.

Maar daar blijft het niet bij. De Indiase Arunima Sinha heeft nu ook de top bereikt. Haar handicap was dat zij maar 1 been had. Daar was ze niet mee geboren, maar twee jaar geleden werd ze tijdens een treinreis overvallen en uit de trein gegooid, zo gaat dat in India. De ongelukkige vrouw moest haar been laten amputeren. En zie, nu beklom ze met 1 been de top van de Mount Everest. Een geweldige prestatie, eentje die er niet om liegt.

En onlangs beklom een Saoedische 25-jarige vrouw Raha Moharrak de top van deze majestueuze berg. Samen met haar kameel Two Donkeys wist ze helemaal boven te komen, waar ze symbolisch een cactus plantte.

Mount Everest? Iedereen kan het

Bijzonder is het natuurlijk wel. Zoveel knappe prestaties in zo’n korte tijd. Je zou bijna denken dat er een soort voetpad is aangelegd naar het Dak van de Aarde, maar nee, het moet toch allemaal maar gedaan worden en wel op eigen kracht. En ’t is zeker geen vierdaagse.

Een Hongkongse beklom de hoogste berg ter wereld in minder dan 26 uur, waarmee ze de snelste vrouw ooit werd. 
Zo hebben zich al weer een aantal mensen aangemeld om in het nieuwe seizoen de Mount Everest met zijn 8850 meter hoge top te beklimmen.

Hendy Keppy uit Mühlhaussen gaat deze zomer de tocht wagen. Hij is blind en doof en dat zal zeker niet zonder gevaar zijn. Zijn blinde geleide hond Heidi gaat mee.

Als alles goed gaat wil Wilfried Moyobobbel uit Kaapstad, die net zo als Bladerunner stalen onderbenen heeft, springend naar de top. Voor de gladheid kan hij er schuursponsjes onder doen.

En Thaksin Shinawatra uit het Thaise Palauk gaat zonder armen de klim tegemoet. Bijtend in het touw zal hij zich omhoog worstelen. Of hij het haalt, dat laat hem eigenlijk koud, het gaat vooral om het meedoen, niet om het winnen. Hij gaat voorafgaand aan zijn vertrek nog wel even naar de tandarts om alles goed vast te laten zetten.

Bergbeklimmers raar volkje

Zelf zie ik dit nog niet zitten. Ik houd het bij de Mount du Amerongen en de K3 van de Posbank.  Dat is me al een uitdaging op zich. Mount Everest biedt topprestaties voor bergbeklimmers. Maar niet voor mij. Lekker belangrijk doen en roepen ‘Kijk mij eens’. 

Als je ziet, wat een troep men achterlaat, dan is dat schandalig. In coronatijd zagen we resultaten van een dagje uit in het Vondelpark en andere openbare ruimtes. Dan kun je wel lekker stoer doen en klimmen, maar neem alstublieft je rotzooi mee. 

 

Blauw groen en een frisse wind

Al fietsend over de Noord Veluwe in de omgeving van Putten trof ik dit mooie beeld aan. Gewoon gratis. Ik kan daar ontzettend van genieten. 

Het was zo maar een doordeweekse dag in mei van dit jaar. Na alle regen begon alles fel groen te kleuren: de bomen, de struiken en de bermen. Geen plant, struik of

Blauw groen en een frisse wind

 boom liet zich onbetuigd. Een lust voor het oog. Maar je moet het wel zien. Een frisse bries liet het jonge blad rustig ritselen. Af en toe kwam ik een fietser tegen en wat wandelaars.

Het beeld trof me. Bijna impressionistisch. Een Van Gogh in de natuur. Zomaar voor mij. 
Af en toe een grijze wolk, als achtergrond van dit schilderij.

Het gaf mij rust. En bovenal ruimte in mijn hoofd. Gedachten gleden weer op hun plaats.

En niemand, die me dat gevoel kon afpakken.

Geen geschreeuw van het Eurovisie Songfestival

Gisteravond bekeek ik vanachter mijn toetsenbord enkele optredens. Zoveel extra toegevoegde elementen, waarvan je bijna horendol werd. De visuele effecten deden pijn aan mijn ogen.

Wat een rust gaat er dan uit van zo’n eenvoudig beeld, als wat ik in het Puttense bos aantrof. Geen brallende Nikki Tutorials, die zichzelf geweldig vindt.

Gewoon wat bomen met fris groen gekleurde bladeren tegen een helder blauwe lucht. De natuurlijke effecten zijn duizendmaal treffender dan wat mensen in zo’n uitzending realiseren. Ik voel me dan rijk en gezegend om zoiets te mogen zien en te fotograferen.

Impressionisme (Copla)

Zomaar fris jong groen blauw en grijs
een beeld als een mooi schilderij
dan is de natuur maagdelijk
mooier dan de mens kan maken

Interesse in gedichten over de Veluwe? Klik dan hier.

Vandaag: sporten is gezond

vandaag: sporten is gezond

In Vandaag: sporten is gezond een bijzonder verhaal over hoe gezond bewegen is. Juist nu in de corona tijd en de daarmee samenhangende lock down. Of dat nu in de buitenlucht is, of binnen, dat maakt niet uit.  Zelf fiets en wandel ik graag in mijn woonomgeving. Maar anderen zweren bij de sportschool, of pakken de racefiets. 

Vandaag: sporten is gezond

Bij het zien van al die mensen, die lui in parken liggen, dacht ik terug aan mijn oude gymlerares. Zij wist van wanten. Zeker weten, dat ze die slome jongeren aan het bewegen had gekregen. Vandaar dat ik een afspraak had gemaakt voor een bezoek. Precies volgens de corona regels. 

Eindelijk had ik na lang zoeken en de inhoud van een benzinetank het adres van mijn oude gymlerares gevonden. U kent ze vast wel, die leuke nieuwbouwwijken, die zo opvallen door hun straatnamen en hun ingenieus in elkaar gevlochten wegen en straten.

Menigeen zoekt en rijdt zich suf om bezoeken te kunnen afleggen. Regelmatig tref je de slachtoffers van dergelijke stedenbouwkundige ellende jammerlijk langs de kant van de weg aan. Helemaal krom van de stress en soms agressief, als je ze per ongeluk naar de weg vraagt.

Maar gelukkig, ik was er. Op Zonnedauw 14 in de ‘Klapmolenstaete’ woonde mijn gymjuffrouw, Greet Schimmel-Verhoef. Nu alweer 75 jaar.
Tijdens een toevallige ontmoeting bij een supermarkt zagen we elkaar weer. Een afspraak was daar een logisch gevolg van.

Oud vrouwtje op Reebokken

Ik was eindelijk op de 6e verdieping en stond bij haar voordeur. Krachtig drukte ik op de bel en wachtte geduldig tot mij werd open gedaan. Ik hoorde driftige voetstappen in de gang en met een zwaai werd de deur open gedaan. Een ontzettend oud en krom vrouwtje gekleed in een trainingspak en op ‘Reebokken’ stond voor mij en keek me wantrouwend aan door haar brilletje, terwijl ze achteloos een gewicht van 50 kilo in haar rechterhand hield.

“Is mevrouw Schimmel-Verhoef thuis?”, vroeg ik, “Ik heb namelijk een afspraak met haar”.
“Ik zal mijn dochter even roepen, wacht u maar even,” antwoordde ze mij. Ze sprong weer de gang door in de richting van de kamer, daarbij een salto makend die in een circus niet zou misstaan.

Even later vulde een rijzige gestalte de gang. En daar stond dan opeens Greet Schimmel-Verhoef in de deuropening.
“Wat leuk, zeg. Kom binnen, kom binnen”, riep ze joviaal en trok me de gang in. Ik had het idee dat mijn arm opeens wat langer was geworden. In de kamer aangekomen werd ik op een stoel neer geplant.

Ik keek mijn ogen uit. De moeder, die ik eerst ontmoette, schaarde op een turnpaard. Greet zelf nam plaats op een fitnessfiets, begon te trappen en zei: “Doe alsof je thuis bent, wij gaan gewoon door. Dat houdt ons jong. Volgende week wordt mijn moeder al weer honderd. En moet je haar eens zien”. En werkelijk de oude mevrouw Verhoef bewoog zich nu voort via een serie ijzers langs het plafond, gelijk Jane van Tarzan.

Hup met de beentjes ………

Al pratend met haar onder het genot van een kopje brandnetelthee moest ik er ook aan geloven. Eerst moest ik samen met Oma Verhoef enige rek- en strekoefeningen doen, daarna werd me een lopende band aangewezen, waarop ik plaats moest nemen. “Hup met de beentjes”, sprak Greet vrolijk.

“Even dat luie zweet er uit.”
En om haar woorden kracht bij te zetten, gaf ze me een klap op de schouder, waarvoor een normaal iemand aangifte zou doen wegens mishandeling. Ik moest m’n uiterste best doen om de band bij te houden. Na tien minuten mocht ik eraf met de tong bijna op mijn knieën.

Maar pauze werd me niet gegund.
“Hier”, riep Oma en ze gooide me twee gewichten toe. Ik liet ze stuiteren op de grond, vangen leek me te gevaarlijk.
Ik pakte ze op en goochelde er wat mee. Greet liet me zien, wat je met zo’n halter kon doen. Alsof het niets was tilde ze enkele malen achtereen een halter met 150 kg omhoog. Mijn mond viel open van verbazing. En zo ging het maar door.

Diep onder de indruk vroeg ik van alles. Uiteindelijk nam ik afscheid en keerde huiswaarts. Ik voelde na dertig jaar weer de spierpijn en daarvoor hoefde ik niet eens aan haar gymlessen van vroeger te denken.

Gedichtendag 2021 in de week van de Poëzie

Gedichtendag 2021 Vandaag

Vandaag 28 januari 2021 is het Gedichtendag. Het startsein voor de Week van de Poëzie.
Door de corona epidemie is het niet mogelijk helaas om activiteiten te organiseren, waarbij bezoekers welkom zijn.

Dus veel gebeurt online. Op die manier kan er toch aandacht besteed worden aan Gedichtendag 2021 in de week van de Poëzie. Mijn gedicht voor deze Gedichtendag 2021: 

Vandaag

Vanochtend
stond ik
midden in
het grijze land

in de kille
twistzieke regen
die mij rillend
deed krommen

de stemmen
van vogels dempten

vermoeide takken
dropen van het verleden

grauw de lucht
als asfalt van de wegen

fluisterend
het drassige land

bijna vastgelopen
de herinnering van vandaag

Vandaag is het een wat trieste en uitermate grijze en natte dag. Vanaf het moment, dat ik opstond zie en hoor ik regen, regen en nog eens regen.
Binnen blijven is dan best moeilijk. Ik ben vooral een buitenmens.

Maar door het schrijven van gedichten kan ik van alles.
Dan voel ik me een wereldreiziger, een globetrotter. Geen plek op aarde is voor mijn geest en gedachten onbereikbaar. Ik kan me zelfs verplaatsen in de tijd: gedichten over vroeger – nu – en de toekomst. Dat is juist het mooie van dichten. De geest kent geen grenzen.

Nog meer gedichten lezen, kijk dan eens verder op mijn website. Reageren kan natuurlijk ook.

Een gedichtenvolle dag vandaag.

©mees Peet

Vandaag: regen, wind en Nederland in Verzet

Vandaag: regen, wind en verzet
Vandaag: regen, wind en verzet

Vandaag heb ik vooral veel binnen gezeten.
Dit weer noemen velen hondenweer.
Ik zou echter mijn hond niet uitlaten. Dat vind ik sneu voor zo’n dier en voor mijzelf.
Mijn parkiet twittert er lustig op los, terwijl ik achter mijn laptop zit. De hanging baskets waaien mee in het ritme van de wind.
En ik? Ik besteed weer even tijd aan mijn website.

Demonstratie Amsterdam

Dat brengt me opeens bij die demonstranten van afgelopen zondag in Amsterdam.
Raar, nu zie je ze niet, terwijl dit toch een uitgelezen kans zou zijn om te demonstreren en te laten zien dat je lef in je lijf hebt.
Je trotseert zelfs de natuurelementen om op te komen voor je rechten. Want plichten hebben deze mensen niet.

Komend weekend gaat de aanstichter van deze onlusten demonstreren in Eindhoven. Onder het motto ‘we willen onze vrijheid terug’ zorgen ze er echter voor, dat die beperking van onze vrijheid alleen nog maar langer gaat duren.

Kunnen we deze rand figuren niet via Schiphol naar de UK sturen? Schiphol is toch open voor dit land. Ze noemen zich ‘Nederland in Verzet’. Voor mij een onsmakelijke vergelijking met de IIWO. Ging je toen in verzet, dan riskeerde echt je leven.

Ik ben er klaar mee. Ik wil nog steeds mee doen en wil heel graag een prik.

Vandaag: regen, wind en Verzet

In Amsterdam werd het Museumplein bezet
door demonstranten en andere discutabele figuren
onder het mom van ‘Nederland in Verzet’
gelukkig hoefde dat niet lang te duren

Door dergelijk gedrag van onnozel protesteren
moeten we helaas steeds langer in een lockdown verkeren

Scholen weken dicht: ben woedend!

Scholen weken dicht

Scholen weken dicht: ben woedend aldus veel ouders. Maandagavond kondigde premier Rutte deze als één van de vele maatregelen af. De Lockdown was een feit in ons land. Al snel kwamen de reacties los. Vooral veel boosheid onder ouders, docenten, organisaties en andere groepen. Vijf weken geen school, gewoon schandalig. Scholen weken dicht: ben woedend, aldus deze reaguurders. 

Scholen weken dicht: ben woedend

Toen dit bericht door drong bij scholen, ouders en organisaties bleek dat velen hier niet op zaten te wachten. Het was de zoveelste teleurstelling van ons volk. Eerst al vreselijke rijen bij de Black Friday uitverkopen. Met op de koop toe een toename van besmettingen. Vervolgens het weekend erop nog meer lange rijen voor de winkels en opnieuw een toename van besmettingen.

En dan als klap op de vuurpijl (wat ook niet meer mag) een sluiting van alle scholen tot 19 januari. Veel mensen hadden zo’n sluiting eerder gewild. Maar nu het een feit was, werden velen boos. Hoe kan men zo stom zijn om scholen vijf weken te sluiten. Voor deze mensen, die blijkbaar niet kunnen rekenen, help ik ze graag uit de droom.

Geen 5 weken, echt niet!

Zelf heb ik meer dan 43 jaar in het basisonderwijs gewerkt. Ik weet dus heel goed, hoe dat rond deze dagen op school toe gaat. In de laatste week voor kerst wordt er nauwelijks nog wat serieus gedaan. Geen toetsen, want de rapporten zijn al klaar. Het is veel knippen en plakken en kerstkaarten maken. Of leuke kerststukjes maken van overgebleven groenblijvers. Oefenen voor de kerstviering. Een kerstontbijt ontbrak ook nooit. Dus deze week kun je al niet meetellen.

Dan gewoon twee weken kerstvakantie. Dat hebben ze elk jaar. Dan zijn het nog 10 lesdagen na de kerst tot 19 januari. De eerste dag wordt er ook weinig gedaan. Kinderen moeten toch ook hun verhaal kwijt. Dan is er nog niet eens rekening gehouden met lesuitval door ziekte van het personeel. Tegenwoordig worden de leerlingen dan ook naar huis gestuurd. Veelal gaat het dan nog maar om een dag of 8. 

Als de achterstand door deze lesuitval groot zou zijn, dan is er toch iets mis in ons onderwijs. Of zijn docenten niet in staat om achterstanden weg te werken tegenwoordig? Of is Passend Onderwijs misschien niet zo passend als de bedenkers ervan hadden uitgedacht?

Scholen weken dicht: ben woedend

Eigenlijk is het juist een goed besluit. Het blijkt uit onderzoek, dat juist scholen bijdragen aan een grote verspreiding van het corona virus. Eigenlijk wisten we dat al. Maar het Rijks Instituut voor Misleiding (RIVM) wist het weer beter. Het is ook heel logisch.

Ouders mogen niet meer in school komen. Want dat is veiliger. Ben het daar niet mee eens. Nu staan alle ouders aan het einde van de dag aan de rand van het schoolplein hun kinderen op te wachten: zonder afstand en zonder mondkapjes. Gezellig keuvelend over alles wat de school doet. Of boos met stemverheffing hun ongenoegen verkondigen over alle maatregelen. De aerosolen komen je tegemoet.

Wees creatief

Misschien kunnen scholen ook de grenzen opzoeken, zoals Hema, Action en Wibra probeerden. Gewoon vanaf 4 januari buiten les geven. Of thuisonderwijs in clusters geven bij wisselende ouders. Want kinderen tellen niet mee in de corona groepsgrootte. 

Of doe gezellig en ruil eens je kinderen met anderen. Er is genoeg te bedenken in deze Corona tijd. Wees creatief en niet boos. Er zijn al genoeg slachtoffers

Echte topleraren vergeet je nooit

Echte topleraren vergeet je nooit

Wie was je favoriete leraar? Van welke leraar stak je het meeste op? Bijna iedereen is in staat hierop antwoord te geven. Was het die leraar geschiedenis, die zo geweldig kon vertellen? Of de tekenleraar, die jouw talenten ontdekte en stimuleerde daar mee verder te gaan? Of de leraar, die je regelmatig een schouderklopje gaf? Want echte topleraren vergeet je nooit. 

Topleraren waar leerlingen mee weglopen

De topleraren, waar de leerlingen mee weg lopen, dat zijn leraren die niet alleen pedagogisch sterk zijn. Nee, dat zijn leraren die didactisch eveneens het nodige in hun mars hebben. Zij zijn in staat op effectieve wijze les te geven. Zij gaan (en hun leerlingen ook) effectief om met de lestijd. Daardoor lukt het hen om tijd over te hebben voor de zogenaamde ‘leuke dingen’.

Een effectieve leraar is gek op les geven. Hij/zij bezit die passie en straalt dat helemaal uit. Heb je dat niet, dan is het bijna niet mogelijk om effectief les te geven. Kinderen voelen feilloos aan of je ervoor gaat, of niet. Merken ze, dat je om één of andere reden, niet die passie hebt, dan kan een klas je maken en breken.

Een effectieve leraar demonstreert een zorgzame houding. Zo’n leraar raakt niet verstrikt in de hectiek van alle dag, toetsen en externe invloeden. Zij blijven oog houden voor hun leerlingen en hun thuissituatie. Zo’n leraar zegt niet ‘Dat is na schooltijd, of buiten het plein, dus jammer dan’. Maar zulke leraren zijn tevens zeer bekwaam om de balans te bewaren in wat kan, of niet kan, als het gaat om persoonlijke zaken.

 Zo’n leraar kent elke leerling en de leerlingen kennen hem

Effectieve leraren zijn bijzonder goed in staat om te kijken wat een leerling bezig houdt. Zij kennen de persoonlijke interessewereld van hun klas. Ben jij zo’n leraar, dan vind je altijd wel een klik met elke leerling. 

Een effectieve leraar kan ‘Outside the Box’ denken. Jij geeft niet op een standaard manier les. Elke keer op dezelfde manier. Dat is toch vreselijk saai. Jij bent in staat om steeds weer op nieuwe manieren dingen uit te leggen. Wat werkt bij de ene groep/leerling, hoeft niet te werken bij de andere groep/leerling. Jij bent creatief en adaptief als het gaat om lesmethoden. Jij weet alle kinderen te triggeren.

Als effectieve leraar ben je sterk in de communicatie. Jij bent open, duidelijk en best direct. Maar altijd met gevoel en de nodige empathie. Als jij praat met iemand, dan spreekt daar respect uit. Kinderen, collega’s, ouders voelen zich veilig en gehoord. Aan jou hebben ze wat.

Een topleraar heeft niet meer nodig dan zichzelf

 Jij bent als effectieve leraar pro-actief. Natuurlijk ben je goed in plannen en je organisatie. Juist daardoor zie je van te voren risico’s, gevaren en mogelijkheden. Jij denkt dan in oplossingen en kansen. En al helemaal niet in problemen. En een effectieve en topleraar staat boven de stof. Heeft veel kennis en ervaring.

Een effectieve leraar gebruikt diverse media tijdens de lessen. Je gebruikt ze niet omdat dat in is. Je zet ze in op die momenten, waarop ze het beste tot hun recht komen. Maar je beperkt de inzet er ook van. Te vaak een PowerPoint is de doodsteek voor de actieve leerling. Jouw beste mediamiddelen: dat ben je zelf, je mimiek, je stem, je gevoel en uitstraling.

En effectieve leraar daagt zijn leerlingen uit. Zij vragen meer van hun leerlingen dan de gemiddelde leraar. En dat niet altijd met dank van die leerlingen. Zij zijn in staat om leerlingen goed te laten presteren, mede omdat zij hoge verwachtingen hebben. Pas als we ouder zijn, herinneren we ons deze topleraren.

Een effectieve leraar staat altijd boven de stof. Zij zijn in staat onderwijs te geven op een manier, die bij de leerlingen past. Zonder schijnbaar enige moeite kunnen ze inspelen op de individuele behoefte van de leerlingen. Zo’n leraar lijkt wel een jongleur. Alles onder controle, niets gaat mis en hij beheerst de techniek tot in de puntjes.

Echte topleraren vergeet je nooit

Een effectieve leraar, of topleraar word je niet zo maar. Zoiets gaat niet vanzelf. Je moet open staan voor goede adviezen en nieuwsgierig zijn naar nieuwe ontwikkelingen en mogelijkheden. Je dient kritisch naar je zelf en jouw handelen te zijn. Maar daarnaast moet je de drive en de passie hebben om het onderwijs tot een waar feest te maken, zowel voor je leerlingen, als voor jezelf. De effectieve leraar doet recht aan zijn leerlingen en aan zichzelf. En durft fouten toe te geven en kan zich kwetsbaar opstellen. Echte topleraren vergeet je nooit. 

Kijk ook eens naar mijn onderwijs gedichten.

Pagina 1 van 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén

Deze website maakt gebruik van cookies. 

View more
Akkoord
Geen cookies