Midwinterhoorn
In de schemer van de avond
klinkt overal in Twente
over de met rijp bedekte velden
door de laag hangende mist
een melancholisch geluid
De soms klagende toon
met weinig variatie
rolt traag door de jonge nacht
en de blazer luistert aandachtig
of zijn roep wordt gehoord
De gedragen blazer wacht
en hoort dat in de donkere verte
zijn boodschap antwoord krijgt
Zo gaat het in Twente in deze tijd
en klinkt landurig ’n oaldn roop’
Ongebonden
Langs een akker
met een houtwal
aan de kant
loop ik als een kind
geniet van de natuur
voel me vrij
ervaar de ruimte
ruik de grond
het gras en bloemen
zo geniet ik
van het Twentse land
en blijf ongebonden
Twents Keukenkastje
We wonen sinds kort in een tiny huis
gewoon omdat goedkoper en handig lijkt
’t is maar hoe je het bekijkt
met inductieplaat en geen fornuis
Met keukenkastjes onder en boven
genoeg ruimte voor borden en glazen
zoveel plek, ik blijf me verbazen
ja, je wil het bijna niet geloven
Maar mijn vrouw is klein van stuk
ze reikt niet tot de bovenste plank
dus pakt ze wel eens een kruk
of, ach pak jij even de appelmoes?
met in haar stem een lieve klank
dan denk ik ‘nen lang wief scheelt nen ledder in hoes’