Bandenwipper
Elke fiets kent twee wielen,
twee banden en twee ventielen.
Dergelijke onderdelen zijn er niet voor niets,
je kunt er niet zonder, als je rijdt op je fiets.
Bij mooi weer, met tegenwind of bij regen
laten ze je zoeven over ’s Heren wegen.
Over asfalt, grind, zand of hobbelige keien
goed opgepompt kun je blijven rijen.
Maar ligt er malheur of een scherf op je pad,
dan verschijnt er in de duurste band een gat.
Slechts met een bandenwipper bij de hand
verwissel je redelijk snel de lekke band,
om vervolgens weer op je karretje te stappen
en kilometer na kilometer weg te trappen.
Boogie Woogie (Boogerd)
Onnavolgbaar blijven zijn stralend blauwe ogen en olijke lach, of het nu winnen is, of afbeulen, dag na dag,
of het nu goed gaat, tegen zit, of bijzonder goed.
Nee, Boogie is en blijft een pure renner en verliest nimmer de moed.
Gedreven om tot het uiterste te gaan al vanaf zijn jonge vlegeljaren,
wist hij vooral in ploegverband topklussen te klaren.
Onvermoeibaar, gedreven tot en met,
kon hij aangaan, was hij vaak aan zet.
Bekroond in de koninginnenrit naar La Plagne, ontdeed hij de grootste kampioenen van hun franje.
Vele overwinningen wist hij op zijn palmares te schrijven,
en toch kon hij gewoon Michael Boogerd blijven.
Duizenden kilometers rijden op het scherpst van de snee, ontelbare bochten, afdalingen, en vele plekken op de bovenste tree.
Vele ploegleiders, journalisten, bobo´s en sponsoren, maar bovenal de tienduizenden fans wist Boogie weer te bekoren.
Zelfs in zijn laatste tour, reed hij het snot voor zijn ogen,
begreep menigeen dat hij door niet-renners werd bedrogen,
zelfs toen koerste hij als een ware kampioen, dat tekent Boogies wonderbaarlijke fatsoen.
Begrijpelijk, maar jammer dat Boogie er mee kapt, ’t is de ware wielerliefhebber die dat echt snapt.