De Kneet rijdt niet meer
Helaas, ’t is toch gebeurd
onverwachts en niet bedacht,
geen route ervoor gepland,
geen beker aan de meet.
Even nog op de fiets
stierf opeens de Kneet.
Geen applaus bij de start,
geen volgauto tijdens de rit,
geen bidon aangereikt,
geen waaier voor hem uit.
Zo reed Gerrie zijn laatste rit,
zo op het oog nog erg fit.
Maar nu is het helemaal voorbij.
De Kneet rijdt niet meer,maar kijkt.
Vanuit de hemel ziet hij neer
en glimlacht naar wie daar rijdt:
zijn vrienden van weleer.
De Kneet is bij de Heer
Doping
Gehuichel en hypocriet gedoe,
van hard fietsen word je moe,
geen renner blijkt nog schoon,
wat rest is geen eer, maar hoon.
Geen ploeg blijft verschoond,
jarenlang vorstelijk beloond,
het trouwe publiek bedriegen,
voor de camera gewoon blijven liegen.
Fietsen wordt pas weer echt,
als men doet wat men zegt,
en afziet, koerst en pedaleert,
zoals men eens als kind heeft geleerd.
Zonder drugs en supplementen,
pas dan krijgt men weer complimenten.