Pro Palestina demonstratie

Elke Pro Palestina demonstratie is een hit dit jaar. Er kan bijna geen dag voorbij gaan, of we worden ‘getrakteerd’ op beelden hoe deze demonstranten een steentje bijdragen en gooien aan de protesten. 

Vroeger ging je naar de universiteit om te studeren. Dat gold voor de meesten. Anderen gingen er heen om vooral te feesten. Dat waren de zogenaamde eeuwige studenten. De laatste jaren kwamen de universiteiten vooral in het nieuws door ontgroeiingsuitwassen. De laatste maanden circuleerden vooral zg bangalijstjes. Zeer kwalijk en ontoelaatbaar. Maar tegenwoordig ga je niet om er kennis op te doen, maar vooral om rotzooi te schoppen. Dat heet tegenwoordig een Pro Palestina Demonstratie.

Pro Palestina Demonstratie

Protesteren is een groot democratisch goed. Maar mijns inziens hoort dat wel binnen de grenzen en normen van goed fatsoen te gebeuren. Anders nijgt het naar anarchie. Iets waarop misschien bewust wordt aangestuurd.
Ik heb ook gedemonstreerd. In 1985 tegen onze minister Deetman met zijn onzalige plannen. In 2004 samen met honderdduizenden anderen en mijn dochter in Amsterdam. Wederom tegen het afbraakbeleid van Deetman en consorten.

Ondanks dat onze onvrede en woede groot was, verliep de demonstratie vlekkeloos en netjes. Zeker bezigden we ook stevige teksten (‘Deetman, lik me r**t man’). Of de demonstratie in Amsterdam in 2006 tegen het afbraakbeleid van Balkenende.  Maar het liep nooit uit de hand. Daar zorgden we gezamenlijk voor. Je sprak de ander daarop aan, als dat nodig was.

Zwarte pakken

Maar kijkend naar de beelden van de huidige demonstraties bij de universiteiten, zie ik weinig gewone studenten. Of het zijn figuren in zwarte pakken, die de boel slopen en vernaggelen. Of het zijn personen, waarvan moeilijk te bepalen is, wat ze hier komen doen? 

Die zwarte pakken vind ik zelf eng. Doet me denken aan tijden terug. Natuurlijk is het goed, dat mensen zich uitspreken tegen geweld en oorlogen. Maar wil je vrede bereiken, dan behoor je geen geweld te gebruiken. Anders keert de publieke opinie tegen je. Of is dat juist de bedoeling?

Kan het nog gekker?

Wie vooral blij zijn met deze destructieve protesten zijn de machthebbers in Iran. Stel je eens voor, dat ons land een deel van één groot kalifaat wordt, dan verandert er veel. Waar je nu nog kunt demonstreren, is het dan verboden. Geen vrouwen in jeans en naveltruitjes. Nee, geheel gekleed gaan in een boerka. Sowieso mogen vrouwen dan niet meer studeren. Huiselijk geweld is dan weer normaal, want de vrouw heeft niets meer te vertellen.

Waar waren deze demonstranten op/na 7 oktober 2023 toen terroristen ruim 1000 onschuldigen vermoorden? Waarom waren er toen geen demonstraties tegen het geweld van Hamas? Niemand demonstreerde tegen de gruwelijkheden, die Shani Louk en honderden anderen aangedaan werden. Nee, de studenten volgden keurig hun colleges. 

Maar hopelijk gaat het verstand zegevieren, zelfs bij de studenten. Dan kan het nog mee vallen. Want vrede komt er pas, als je vredelievend bent. Nog een kwalijk feitje: Het Concertgebouw had de optredens van een Israelisch kwartet gecanceld. Zogenaamd vanwege de veiligheid. Bijzonder. Want juist dit Concertgebouw speelde een kwalijke rol bij de deportatie van Amsterdamse Joden. 

Misschien zitten er tussen deze ‘studenten’ echte knappe koppen, die wel de mogelijkheden hebben om met elkaar te praten en naar elkaar te luisteren. Of zoals Wim Kan eens over studenten zei:

Studenten zijn mensen die ruiten ingooien bij gevestigde firma’s waarvan ze later directeur hopen te worden.