Veluwe gedichten

Hemel op aarde

Door het bos
langs hei
en veld

een buizerd
zweeft traag
hoog in de lucht

over het pad
waar velen
al gingen

ruik ik
de hars en
vochtige grond

knipoogt
een eenzame koe

of kwam dat
door de lage zon

een dak van riet
net boven een heg

eenzaam loop ik
verder over de weg

’t is stil
hoor alleen, ja echt
de zwammen

die fluisteren
naar elkaar
via draden in de grond

in de verte
een klok die luidt
alsof hij roept

kom naar huis
’t wordt al laat

’t is zo prachtig
deze hemel
op aarde

jammer
als ik het bos
eindelijk verlaat

Winter van weleer

Knoppen aan de bomen
vochtig warm in het bos

waar is de winter
de kou van weleer

waar zijn de sporen
in de verse sneeuw

de ijspegels
aan de dakgoot

de neerbuigende takken
van de zware sneeuw

de Veluwe was eens
bedekt met sneeuw

ijs op sloten
en krakend de sneeuw

het gedempte geluid
de overtrekkende ganzen

het is de winter
op de Veluwe van weleer