Saai dorp in de winter
Hier dichtbij ligt een gehucht
je rijdt er doorheen in één zucht
Zo klein is het zonder stoep
met bermen schoon zonder troep
Er lopen mensen in het zwart
ze kijken somber verteerd door smart
Hier en daar brandt een licht
achter de vitrage een stiekem gezicht
Het is er meestal oorverdovend stil
vooral ’s winters bovenal erg kil
De dagen duren hier korter dan normaal
er wonen lijkt soms wel een kwaal
Het leven gaat gewoon als een sleur
de saaiheid sluipt van deur tot deur
Ja, ’t is niet erg uitdagend daar
maar voor het grootste deel gewoon waar
Het Speulderbos
Verscholen tussen bomen
beuken en eiken
nog wat berken
en lage struiken
rustend op een oude stuwwal
ligt het Speulderbos
een klein paradijs
ingeklemd tussen
dorpen en steden
en wat boerderijen
waar dood hout
de bodem is van
mossen en paddenstoelen
en zwijnen wroeten
zoekend naar voedsel
kom je als wandelaar tot rust
en leer je begrijpen
hoe onmisbaar
de natuur voor ons is
3 antwoorden
Beste Catherine,
Fijn dat je de gedichten ervaart, zoals ik ze ook bedoel.
Misschien ook eens leuk om bij de Waddengedichten te kijken.
HG
Heel mooie verzen in breekbaarheid en gevoeligheid. Een voor een raken ze mij diep aan.
Hartelijk dank voor je reactie