Inflatie van onze vrijheid

Zondag 5 mei jl. was het Bevrijdingsdag. Een dag om samen onze vrijheid te vieren. Een vrijheid, die momenteel ernstig onder druk staat. Al ruim 80 jaar zijn we oorlogsvrij en dat is een groot goed.

De generatie die de oorlog meegemaakt heeft, beseft dat maar al te goed. Zelf ben ik geboren vlak na de oorlog. Mijn luiers, babymelk en dergelijke waren zelfs toen nog op de bon. Ik heb de wederopbouw gezien van ons land en mijn geboortestad Hengelo, waarvan het hele centrum platgebombardeerd was. Ik heb de eerste auto in onze straat gezien en we kregen onze eerste massieve koelkast. De telefoon kwam in de gang. Van de kolenkachel gingen we naar de oliehaard en vervolgens kwam de gashaard.

Vrijheid van toen

Toen heb ik de vrijheid ultiem ervaren. Elk jaar opnieuw. Wij waren vrij en koesterden dat met heel veel zorg. Maar we hielden ons wel aan afspraken en regels. Overtrad je die per ongeluk, dan droeg je moedig de gevolgen ervan.

Maar tegenwoordig meent iedereen vooral vrijheid te moeten hebben, ook als dat ten koste gaat van anderen. De agressie en het verwoestende karakter ervan staat mij tegen. Nu wordt weer ‘gedemonstreerd’ bij universiteiten, omdat dat ook in de USA gebeurt. Maar waar waren de protesten vlak na 7 oktober 2023, toen de Hamas een bloedbad aanrichtte? Of was dat niet ernstig genoeg?

Inflatie van onze Vrijheid

Nee, een demonstratie of protest moet vreedzaam verlopen. Anders is dat het failliet van onze democratie. Voor mij leidt de Vrijheid aan inflatie. Met het risico dat die er straks niet meer is. Of zoals Nelson Mandela eens zei:“Een mens die een ander mens van zijn vrijheid berooft, is een gevangene van de haat, opgesloten achter de tralies van vooroordelen en kleingeestigheid”.

Of lees het boek eens ‘Mijn opa mijn held’. Hij protesteerde tegen de bezetter en ging twee ellendige jaren met geweld, verdriet en onrecht tegemoet.