Onderwijs gedichten over leraren en leerlingen en andere herkenbare zaken en gebeurtenissen zijn geschreven vanuit eigen ervaringen. Deze gedichten zijn onlangs verschenen in ‘Opletten, joh!’
Onderwijs gedichten over leraren en leerlingen:
Elders vind je meer nieuws over deze bundel. De meest recente gedichten staan boven aan. Reacties worden erg op prijs gesteld. Misschien heb je tips of onderwerpen voor een nieuw gedicht in de categorie Onderwijs gedichten over leraren en leerlingen.
Hier bestellen
De Schooltandarts
De schoolarts was vaak een rustige figuur,
maar de tandarts, dat was een ander avontuur.
Eens per jaar stond er een bus voor de school,
meteen werd iedereen zenuwachtig, dat was niet cool.
Met lood in de schoenen ging je er naar toe,
bang voor wat komen zou, voor al dat pijnlijke gedoe.
Gaatjes werden zonder verdoving diep gevuld,
kiezen trekken door een beul zonder geduld.
De pijn en het wachten, dat gaf geen plezier,
de schooltandarts deed het geen enkele zier.
Geen geduld met kinderen die huilden,
of zij die zich op de wc verschuilden.
Nu is het verleden tijd, een herinnering klein
aan die tijd dat de schooltandarts kwam, niet zo fijn.
De beul met zijn vele antieke apparaten,
is gelukkig gestopt met het vullen van gaten.
Jouw eerste schooldag
Ik breng je weg,
je tasje aan mijn stuur,
jij stil achterop,
als we er zijn
kijk jij je ogen uit
loopt naar de juf
en huppelt naar binnen
terwijl ik je nakijk
nog even een zoen
en nog één en nog één
dan sluit de deur
zie ik je zitten op je stoeltje
met je naam er op
zwaai ik als groet
en fiets ik weer naar huis
een traan loopt
traag over mijn wang
ik mis je nu al zo
want nu is het zo stil in huis
geen gezing
geen speelgoed op de vloer
niet samen ff wat drinken
vandaag smaakt de koffie
me niet meer
nog even, dan ben je er weer,
mijn lieve schat.
Topografie leren
Het was lang geleden in de vierde klas
dat we topo goed moesten leren
dreunen, stampen wel vele keren
tot de meester eindelijk tevreden was
Van Groningen, Hoogezand en Sappermeer
van Java, Bali, Lombok en Timor
Ach, dat werd gedreund zonder gemor
vooral memoriseren keer op keer
Ezelbruggetjes waren er toen genoeg
van Texel tot en met Schiermonnikoog
wist je het, dan ging je vinger omhoog
pas antwoorden als meester het vroeg
De aanwijsstok met rubber dop
zo wees de meester plaatsen en rivieren aan
terwijl jij voorin de klas moest staan
om alles te benoemen uit je kop
Hoe je via Zwolle in Assen moest komen
was voor ieder nog een groot probleem
inherent aan dit verouderde systeem
maar de rijtjes kun je nu nog altijd dromen
Zie ik jullie nog eens
Mijn leerlingen
ik bracht ze
van alles bij
van Napoleon
en ontleden
tot negen in het kwadraat
verlegen
en wat timide
aan het begin van het jaar
nu, zo vlak
voor het afscheid
van die groep
vrolijk, open
en vooral
goed voorbereid
raak ik ze kwijt
slaat de weemoed toe
als de laatste dag
nadert en eindigt
kijken ze nog één keer om
nog een zwaai
een hand in de lucht
verdwijnen ze
zie ik ze nog eens terug?
De Eindmusical
Nog één keer staan we hier samen
verbonden als één hechte gave groep
hier op het toneel met al dat publiek
en best een beetje nerveus misschien
maar wel vol adrenaline en puik plezier
en zenuwachtig gijnig gegiechel alom
Ouders in de zaal, die nieuwsgierig
aandachtig naar ons luisteren en kijken
ieder mega trots op zijn of haar kind
de rol die met verve wordt vervuld
en luid applaus na elk gezongen lied
scenes die menigeen lekker laten lachen
Tenslotte met zijn allen de laatste song
het daverend applaus van allen in de zaal
dat als een warme golf de klas bedekt
Een lach, maar ook een glinsterende traan
afscheid nemen doet nu best wel pijn
zelfs de juf slikt even na haar afscheidswoord
Vaarwel basisschool, een mooie herinnering
voor altijd in ieders geheugen gegrift
we zijn gegroeid, wijs en bijna volwassen
stap voor stap gaan we nu steeds verder
dan vliegen we straks uit naar alle kanten
maar blijven echter verbonden voor altijd
Afscheid van groep 8
Ik denk graag terug aan de dag,
waarop wij elkaar leerden kennen,
de tijd van soms een traan en vaak een lach,
in het begin was het best wel even wennen.
Nu lijkt het jaar voorbij te zijn gevlogen,
de lol, de soms onbeantwoorde vragen,
de toetsen waarover jullie zaten gebogen,
de vaak te volgepropte dagen.
Elk gaat straks zijn eigen weg
om op te groeien naar volwassenheid,
’t is niet voor niets dat ik nu zeg,
pijn doet het me wel, zo’n afscheid.
Ik laat jullie nu los en zeg ga nu maar
met wat jullie hier hebben kunnen leren,
komt het zeker dik voor elkaar
en wil ik jullie van harte feliciteren