Na de Corona: De school is weer begonnen
De school is weer begonnen
dat hebben ze in Den Haag verzonnen
kinderen mogen hoesten en hijgen
kunnen toch geen corona krijgen
De juf heeft geen kap voor de mond
want haar klas is toch gezond?
Anderhalve meter is een plicht
met die afstand wordt beentje gelicht
Handen wassen doe je met een gel
na het plassen dat zeker wel
gymmen doen we helaas digitaal
want ’t is bedompt in de zaal
Corona biedt ons dus perspectief
leerlingen zijn nu minder passief
met de eis van anderhalve meter
gaat passend onderwijs vele malen beter
Anderhalve meter in de klas
Eindelijk zijn de scholen weer open,
mogen kinderen weer van alles leren
op anderhalve meter van elkaar.
Mag men ouders zonder meer weren,
die de scholen binnen lopen,
of is de juf of meester straks de sigaar?
Kuchen, hoesten en niezen is dan verboden,
de grootste zonde is spugen op de grond,
achter plexiglas de uitleg horen,
gevoed worden uit allerlei methoden.
Het kabinet luistert niet naar andere factoren,
die dit beleid opeens verzond.
De scholen mogen nu gaan uit proberen,
hoe deskundigen de corona trachten te bezweren,
op anderhalve meter in een te kleine klas,
‘k wou dat ik gewoon een minister was.
ADHD
Mijn ogen schieten maar heen en weer
ze zeggen dat ik te veel praat
en niet luister, dan gaat mijn juf te keer
en ‘s morgens ben ik vaak te laat
Ik ben elke dag van alles kwijt
en krijg straf als ik niet meteen luister
heb dan best weer heel veel spijt
ik schreeuw vaak als ik fluister
Ik krijg een training van een vreemde juf
en heb nu voor altijd een etiket
van al die volwassenen word ik suf
slik de ritalin die me wordt voor gezet
Oprecht is dit mijn allergrootste wens:
“Ik ben geen adhd-er,
geen gek, of halve zool,
maar gewoon een mooi mens!”
Bordenwisser
Waar eens het schoolbord werd gewist
met een bordenwisser van vilt
slaat nu de leerkracht vaker op tilt,
als hij zich met het digibord vergist.
Waar eens de wolken krijtstof opstegen
als een leerling de wisser reinigde
tegen de muur, of met liniaal pijnigde
gaan leerlingen nu langs digitale snelwegen.
De vooruitgang is helaas niet meer te stuiten
Alles is nu digitaal: de wereld in je klaslokaal!
Maar helaas, het zijn de storingen waarvan ik baal,
dan denk ik: was ik maar 20 jaar eerder geboren.
Eerste schoolweek
Gestart aan het nieuwe schooljaar in de groep
en de eerste studiedag alweer achter de kiezen,
dreigt hij nu al weer de rust te verliezen,
een gevolg van de 40-urige werkweek in dit beroep.
Maar hij kan die stress volgens buitenstaanders verlagen
door gewoon te gaan werken op alle dagen.
Hoogbegaafdheid
Al jaren worstel ik met het probleem
mijn hoogbegaafdheid als fenomeen.
Helaas ziet mijn meester het niet zo,
hij vindt mijn prestaties maar zozo.
De uitleg van hem hoef ik niet te horen,
het voorkauwen van een probleem van te voren,
liever puzzel ik zelf op mijn opdrachten
en hoef ik niet op anderen te wachten.
Altijd weer hulp aan anderen geven,
vergeet ik waar ik zelf was gebleven.
Ik wil van mijn hoogbegaafdheid af,
in ons onderwijs lijkt het wel een straf.
Niemand die mijn vraag om hulp hoort,
nee, ik ben het zeker die de les verstoort.
Dan word ik boos en schrijf dan maar wat op,
tot overmaat van ramp krijg ik op mijn kop.
Hoogbegaafdheid is geen lust, maar een last,
die blijkbaar niet in passend onderwijs past.
Leven lang leren
Het leren zit de mens in het bloed,
gehoorzame leerlingen zijn een groot goed,
maar wat alleen bij grote mensen telt,
is dat zoiets niet voor hen geldt!
Managers
Het wondermiddel voor moderne tijden,
als het gaat om nieuw beleid.
Resultaten boeken,
uitgaven nivelleren,
efficiëntie propageren,
competenties verhogen
en werken aan kwaliteit.
Een manager wikt en beschikt,
houdt alles in het oog,
kan delegeren,
en dirigeren,
en bonussen op zijn conto gireren.
Voor de werker in het veld,
die zijn inflatie telt,
is hij slechts een fantoom,
onbekend en onbegrepen,
geen voorbeeld,
dat goed doet volgen.
Maar slechts een obstakel
voor waar geluk.
Moe van het onderwijs
Tweeëndertig kinderen,
nog meer ouders
en een grote club collega’s,
onderwijzen, leren,
bijhouden en administreren,
groepsplannen
en lvs-toetsen tot vervelens toe,
ik ben alle dagen doodmoe.
Geen rust in de pauze,
een ouder die me overvalt,
m’n directeur die mij
tipt over een nieuwe cursus
en de vraag:
“hou de cito goed bij.”
Vragende ogen in mijn klas:
“Juf, help me,
omdat ik het niet snap.”
De dag vliegt voorbij,
eten koken, afwassen,
voorbereiden en corrigeren,
oh, gut,
ik zou ook m’n eigen kinderen
nog wat leren.
Mijn man zucht en leest de krant,
ik gooi de laatste toetsen aan de kant,
ga naar bed, zo moe,
onderwijs is mooi,
maar de rest: stom gedoe!
Passend onderwijs
Passend onderwijs is het ideaal geworden:
aandacht voor kinderen met problemen,
die dagelijks bijna alle tijd claimen,
zo neemt de leraar zelfs deze grootste horde.
Maar wat te doen met de gewone kinderen
zonder hun ontwikkelingskansen te verminderen?
Pesten op school
De week tegen pesten staat nu centraal,
cursussen, trainingen en tal van lessen
voor het voorkomen van excessen.
Nee, pesten is echt niet normaal.
Maar de pester heeft lak aan al dat softe gedoe,
het enige wat die begrijpt, is een tik met de roe.
Kijk ook eens naar mijn andere gedichten (Wadden, Geloof, Haiku etc.). En lees de Alledaggedichten over de actualiteit, dan blijf je bij. Hopelijk heb je met interesse de pagina: onderwijs gedichten over leraren en leerlingen gelezen.