Klap eens in je handje, meester
Het lijkt wel een eeuw geleden,
een mensenleven erg ver weg,
dat de meester brulde: “doe wat ik zeg!”
terwijl we op een dictee onze hersens kneedden.
Meesters’ wil was wet, zo werd gesteld,
spreken met twee woorden was normaal,
als je niet luisterde kreeg je een haal,
en werd alles aan je ouders verteld,
Zo’n man kreeg zo wel eelt op zijn hand,
zijn liefde voor ’t kind tot het nulpunt gedaald,
zijn loon werd toch wel door de staat betaald.
“Klap eens in je handje”, riep de overvaller parmant,
terwijl hij de bejaarde meester nog eens sloeg,
“ik wil geld, voor drugs, vrouwen en de kroeg!”
Pesten op school
Ik ben niet zo goed in gym
reken liever gebogen over mijn boek
of teken de sterren van de hemel
toch spotten ze over m’n merkloze broek
Ik ben niet zo goed gebekt
ben eerder bedeesd en verlegen
leer thuis dat er niet wordt gemept
maar spotten, schoppen, knijpen daar kan ik niet tegen
We hebben Kanjer training op school
samen met de juf doen we dan ons best
maar in ’t speelkwartier roepen ze hé mongool
dan word ik buiten de les veel gepest
Ik wou dat school niet bestond
mijn pesters op de Noordpool zaten
want ik ben klein en ook nog blond
’t is moeilijk om de school niet te haten
Ik zou zo graag dan willen wensen
dat wij behandeld worden als normale mensen