Wolf met de auto
“Van Bosbewoner tot Stadsmens” Wolf met de auto
Af en toe lees je in de krant dat een wolf aangereden wordt door een auto. Blijkbaar hadden deze Canis Lupus onvoldoende opgelet bij de verkeerslessen. “Oeps, geen voorrang… mijn fout!”
Zo zie je maar, zelfs wolven hebben af en toe een mindere dag. Wie had gedacht dat onze wilde vrienden ook verkeersregels zouden moeten leren? Misschien moeten we een speciale cursus opzetten: ‘Wolven en de Wegen: Voorrang en Fietspaden’?
En dan is er nog het paintballgeweer dat men wilde inzetten op de Hoge Veluwe om probleemwolven schrik aan te jagen. Dat idee werd onlangs door de rechter verboden. Misschien hadden ze meer succes met een wolfvriendelijke versie van het ‘Angry Birds’-spel, waarin wolven door de lucht schieten. Maar nee, in plaats daarvan moeten probleemwolven onder verscherpt toezicht worden geplaatst. Zeg maar een soort inburgeringscursus voor wolven. Geen grappen meer, geen ongevraagde bijstand bij je BBQ: wij begeleiden ze in hun nieuwe leven. Kosten noch moeite worden gespaard. Het geld daarvoor halen we wel weg bij de boeren en de jeugdzorg. Wel zo eerlijk, toch?
Wolf met de auto
Maar stel je eens voor… wat als de wolf zich zo snel verspreidt, dat je hem op lijn 10 in Amsterdam in de tram ziet? Of de wolf loopt de paleistuin van Huis ten Bosch in, heeft hij toevallig een afspraak met de Koning voor een beleidsbespreking?
We moeten er toch niet aan denken, dat er straks een wolvenroedel het speelplein van de 3e Montessorischool in Amsterdam betreedt. Het zou een nachtmerrie zijn voor ouders, want als de wolf eenmaal met zijn scherpe blik naar je kinderen kijkt, voel je je als ouder altijd wat minder in control.
Volgens mij verandert dan de mening van menig burgemeester. Diezelfde burgemeester die eerder nog op een podium stond en de wolf als een waardevolle aanvulling beschreef. Straks komt zij in zijn crisispak en zegt: “Tja, u weet wel… er is nu een wolvenroedel in het Vondelpark, en dat is, nou ja… een beetje té dichtbij de koffietent van m’n man.”
Dan moeten we niet verbaasd zijn als de politie jacht maakt op de wolf. Een ander soort jacht, hoor! Geen A12-betogers met Greenpeace-borden, maar agenten met wolvenherkenningsbrillen. Zij achtervolgen de wolf met de auto. Wel zo veilig.
Wolf met de auto, geen porem
Misschien ben ik wel te somber. Maar een wolf die zich naar ons stadsleven wurmt, is niet echt de ‘verrijking’ die ik voor ogen had. Want al voer je de wolf met je hand, ze zullen altijd naar het bos kijken – en daar begint het echte avontuur. Misschien is het tijd dat wij mensen eens gaan kijken naar onze eigen rol in dit hele verhaal. Want als er iets is dat we van de wolf kunnen leren, dan is het wel hoe je alles buiten je eigen kaders ziet en doet. Misschien moeten we diezelfde instelling van de wolf gewoon wat meer omarmen. Maar de vraag blijft: wat als die wolf straks inderdaad met een frappuccino op de dam staat? Dan hebben we een groot probleem: de wolf met de auto van bosbewoner tot stadsmens. Gekker moet het niet worden.